ค่ำคืนค่อย ๆ มืดลง
แสงนีออนบนถนนของเยียนจิงเริ่มมีสีสันมากขึ้น
เจ็ดโมงกว่า เจียงเสี่ยวไป๋เดินออกจากบาร์ สายตามองไปที่จางอีอีซึ่งเดินตามออกมาด้านหลัง แล้วพูดว่า "จำที่อยู่ให้ดีนะ ถ้ามีเวลาก็ไปสมัครงานที่นั่นได้ ฉันจะฝากบอกไว้ให้"
"อื้ม ขอบคุณนะพี่เจียง" จางอีอีมองเจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
"ไม่เป็นไร ตั้งใจนะ"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม แล้วหันตัวขึ้นรถ ขับออกไป
จางอีอียืนอยู่ตรงนั้นอยู่ครู่ใหญ่ จนกระทั่งเจียงเสี่ยวไป๋จากไปแล้ว เธอจึงกลับเข้าไปในบาร์
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ระหว่างทางกลับ เขาครุ่นคิดถึงมือสังหารที่มู่เคอและจั๋วหนานพูดถึงตลอดเวลา
ตามที่เขาคาดการณ์
มือสังหารคนนี้ต้องพุ่งเป้ามาที่เขา หรือไม่ก็มุ่งเป้าไปที่เฉิงหยวิ่นกับจูชาง
ถ้ามุ่งเป้าเขาก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นเฉิงหยวิ่นกับจูชาง เขาคงต้องตื่นตัวเต็มที่
สองทุ่มกว่า เจียงเสี่ยวไป๋กลับถึงบ้านพักตากอากาศ
เห็นหลินซืออวิ๋นกำลังนั่งจับมือซูจิ่นอวี๋คุยอะไรกันอย่างตื่นเต้น
เจียงเสี่ยวไป๋เดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้วนั่งลง จึงได้รู้ว่าหลินซืออวิ๋นกำลังคุยเรื่องธุรกิจ
อะไรคือโมเดลแฟรนไชส์ เขาฟังไม่รู้เรื่องเลย
ซูจิ่นอวี๋ให้คำแนะนำว่า ค่าแฟรนไชส์สองล้านหยวน แน่นอนว่ามีเงินอย่างเดียวไม่พอ ต้องมีคุณสมบัติในการขอแฟรนไชส์ด้วย ต้องผ่านการตรวจสอบหลายขั้นตอน
หลินซืออวิ๋นจดจำคำแนะนำของซูจิ่นอวี๋เอาไว้ทั้งหมด
สุดท้ายจึงหันมามองเจียงเสี่ยวไป๋ แล้วโน้มตัวมาจูบแก้มเขาทีนึงก่อนเดินขึ้นชั้นบน