“ข้างในมีอะไรน่ะ?”
เจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ส่วนเสี่ยวอีก็จับเสื้อของเจียงเสี่ยวไป๋เอาไว้ ตอนที่นางสัมผัสได้ก่อนหน้านั้นคือแรงจากในนั้น
มันแปลกมาก!
ตอนนี้สีหน้าของชายชราหลังค่อมเต็มไปด้วยความระมัดระวัง
ในที่สุดเขาก็ยกมือเปิดกล่องและหยิบของออกมา ตอนนั้นเองเจียงเสี่ยวไป๋ก็มองเห็นชัดเจน
มันคือหินสีดำก้อนหนึ่ง
บนหินมีรอยด่างพร้อยมากมาย
และตอนที่ชายชราหลังค่อมหยิบมันออกมา ดูเหมือนมันจะดูดกลืนมือของผู้อาวุโสเข้าไปด้วย
ผู้อาวุโสเจ็บปวดทรมาน เขารีบวางมันลงในขวดที่เตรียมไว้
น่าแปลกที่ของเหลวในนั้นถูกหินดูดซึมเข้าไปทันที
เมื่อดูดซับเสร็จแล้ว ผู้อาวุโสก็ทนความเจ็บปวด หยิบหินออกมาอีกครั้ง เดินกลับมาที่สระ แล้วนั่งขัดสมาธิ สีหน้ามุ่งมั่นสุดขีด “ครั้งนี้ถ้าเพาะสัตว์ได้สำเร็จ ข้าจะต้องเป็นนักเพาะสัตว์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแน่!”
เสียงของผู้อาวุโสสั่นเทา
พูดจบ ผู้อาวุโสก็ระดมพลัง ลำแรงก่อตัวขึ้นเป็นสายในตอนนี้
เมื่อร่างเป็นรอยประทับ หินก็ถูกนำเข้าสู่แกนกลางของรอยประทับทันที
ปัง!
หินสีดำระเบิดออก แสงสีแดงแผ่ขยายไปตามเส้นลายนั้น
เมื่อรอยประทับก่อตัวสมบูรณ์แล้ว ผู้อาวุโสแววตาเปลี่ยนไป กดมันลงบนสระเงินโดยตรง
หึ่ง!
ท่ามกลางเสียงสั่นสะเทือน
รอยประทับนั้นค่อย ๆ เคลื่อนตัว
ภายใต้การนำพา ของเหลวในสระก็ไหลวนตามไปด้วย จากสีเงินค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง
ดูราวกับมีเลือดไม่สิ้นสุดพลุ่งพล่านอยู่ข้างใน สร้างภาพที่ตื่นตาตื่นใจอย่างมาก
“ฮ่า ๆ ดูท่าการบ่มเพาะเป็นไปได้ด้วยดี ความสามารถในการปรับตัวดีกว่าที่ข้าคิดเสียอีก!”
ผู้อาวุโสสังเกตอยู่ครู่ใหญ่ เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเป็นปกติ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างเบิกบาน “ลวี่โห อย่าคิดว่าข้าไม่รู้แผนของเจ้า เจ้าใช้ข้า แต่ข้าก็ใช้เจ้าอยู่เหมือนกัน!”