ตี๊ด!
เสียงแตรดังเสียดหูดังขึ้นอีกครั้ง เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ทันคิดอะไร รีบผลักกระเป๋าเดินทางในมือไปข้าง ๆ แล้วโอบซูจิ่นอวี๋หลบออกมา
ทันทีที่ทำเสร็จ รถก็แล่นเฉียดพวกเขาไปอย่างรวดเร็ว
ตอนแรกเจียงเสี่ยวไป๋คิดว่าคนขับคงเป็นคุณหนูหรือคุณชายเอาแต่ใจ
เดี๋ยวลงมาก็คงมาทำท่าโอ้อวดต่อหน้าเขา
แต่พอมองแวบเดียว เขาก็พบว่ามันไม่ใช่ คนขับเป็นหญิงวัยกลางคน
อายุราวสี่สิบกว่า มือหนึ่งจับพวงมาลัย อีกมือกดแตร
เศรษฐินีเอาแต่ใจ?
ไม่ใช่เลย...
ด้วยความสามารถพิเศษทางสายตา เขาเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นหน้าซีด หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ
ป่วยหรือเปล่า?
ขณะที่กำลังคิด เขาก็หันไปบอกซูจิ่นอวี๋ว่า "รอสักครู่!"
พูดจบสามคำสั้น ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ก็พุ่งเข้าไป
เขาไม่รู้จักผู้หญิงในรถเลย
แต่ในฐานะหมอแผนจีน เขาไม่มีทางเห็นคนตายต่อหน้าต่อตา
กำลังภายในระเบิดพลัง เจียงเสี่ยวไป๋เร็วดั่งสายฟ้า ไล่ตามรถทันในชั่วพริบตา ดึงประตูรถออก แล้วใช้มือฟันเป็นรูปฝ่ามือ
มีดมือ!
พลังอันเฉียบคมฟันลงไป ตัดเข็มขัดนิรภัยขาดทันที จากนั้นก็จับเสื้อผ้าผู้หญิงคนนั้นกระชากออกมา
รถเสียหลักทันที ชนเข้ากับต้นไม้
ตึง!
เสียงดังสนั่น ใบไม้ร่วงหล่นปลิวว่อน
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นหญิงวัยกลางคนหน้าซีดลงอีก จึงวางเธอนอนราบกับพื้น มือขวาจับชีพจร
สุดท้ายก็ตรวจดูใบหน้าของเธอ
ความดันต่ำ น้ำตาลในเลือดต่ำ
เข็มวิญญาณเคลื่อนไหว เจียงเสี่ยวไป๋เริ่มฝังเข็ม
ลมหายใจของหญิงสาวค่อย ๆ จากที่กระชั้นกลายเป็นสงบ เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงจับชีพจรไว้ จนกระทั่งอัตราการเต้นของหัวใจกลับสู่ปกติ จึงปล่อยให้เข็มวิญญาณสลายไป