เวลาค่อย ๆ ล่วงเลยมาถึงช่วงบ่าย
เจียงเสี่ยวไป๋ซึ่งบินอยู่บนอากาศมานานกว่าสามชั่วโมง สายตาจับจ้องไปที่เบื้องหน้า
เพียงเห็นเมืองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในสายตา
เมืองนี้ดูเหมือนจะไม่มีตึกสูงตระหง่านอะไรเป็นพิเศษ แผ่ขยายออกไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
อีกทั้งจากที่สูง เขายังสามารถมองเห็นถนนหนทางที่กว้างขวางมากเบื้องล่างได้อีกด้วย
"ตรงนั้นคือเมืองชั้นในแล้ว!"
เสียงของถงอี้ดังขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววสดใส
ออกจากบ้านมานานกว่าสามปี
ในที่สุดก็กลับมาถึงบ้าน และในเวลานี้ สายตาของเขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "ท่านเจ้าสำนักยา เพราะว่าผม อาจจะไม่ค่อยได้รับการต้อนรับเท่าไหร่ พอไปถึงตระกูลของพวกเราแล้ว ถ้าเจอเรื่องบางอย่าง..."
"ท่านก็ขออภัยไว้ล่วงหน้านะครับ..."
"อื้ม!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูสีหน้าเก้อเขินของถงอี้ แล้วพยักหน้าเบา ๆ พูดว่า "วางใจได้!"
ถงอี้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก พูดว่า "ขอบคุณท่านเจ้าสำนักยาที่เข้าใจ!"
อย่างไรเสียฐานะของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่ธรรมดา
ถึงอย่างไรก็เป็นเจ้าสำนักยาแห่งสำนักเซียนหยิน ถ้าเกิดเรื่องปะทุขึ้นมา เขาที่อยู่ตรงกลางคงเป็นคนที่ลำบากใจที่สุด
โดยเฉพาะพ่อแม่ของตัวเอง
"พอถึงบ้านพวกเธอแล้ว ไม่ต้องเรียกฉันว่าเจ้าสำนักยาอีกก็ได้!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น "ฉันชื่อเจียงเสี่ยวไป๋!"
ฐานะในสำนักเซียนหยินตรงนี้ค่อนข้างจะอ่อนไหว
ถ้าเผลอถูกทางสำนักเทพเพลิงรู้เข้าเสียก่อน ก็ต้องเตรียมตัวป้องกันไว้ล่วงหน้าอย่างแน่นอน