หลังจากที่เฉินหู่ลงจากรถ
เขาก็ถอดแว่นกันแดดออก เผยรอยยิ้ม แลเห็นได้ถึงท่าทีหยิ่งยโสเล็กน้อยระหว่างคิ้ว
"ทุกคนรอกันนานเลยนะ!"
เฉินหู่กล่าวอย่างสุภาพยิ่ง
ฟังดูสุภาพ แต่กลับทำให้คนรู้สึกรังเกียจมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย
นี่มันอะไรกัน?
คิดว่าตัวเองเป็นคนใหญ่คนโตแล้วหรือไง?
"ตัวคนเดียวนี่ ยังจะไว้หน้ากันขนาดนี้!"
เสียงแหบแห้งของคนชราดังขึ้น
เฉินหู่ขมวดคิ้ว มองไปตามเสียง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แล้วแย้มยิ้มออกมา "ท่านซ่าง ท่านก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือครับ!"
ท่านซ่างถลึงตาใส่เฉินหู่แล้วว่า "เข้าไปข้างในเถอะ!"
สิ้นเสียง ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็พากันกรูเข้าไป
ที่นี่คือเรือนเก่าของตระกูลมู่
พื้นที่กว้างขวางมาก
และเห็นได้ชัดว่าถูกบูรณะใหม่ ดูประณีตอย่างยิ่ง
ที่นั่งสองแถวนั่งเต็มแทบหมดแล้วในตอนนี้
ท่านซ่างนั่งอยู่ด้านหน้า ตามด้วยเฉินหู่ และเจี่ยอี้ตามมาติด ๆ
ส่วนข้าง ๆ เจี่ยอี้นั้น มีที่นั่งว่างอยู่สองสามที่ ซึ่งถูกจัดเตรียมไว้ให้ตระกูลไป๋
สิบโมงกว่า
ร่างสองร่างเดินเข้ามา
คนที่นำมาคือไป๋ซูผิง ยังมีผู้อาวุโสของตระกูลตามหลังมาอีกคนหนึ่ง
ทั้งสองก้าวเข้ามา ก็ดึงดูดสายตาทุกคนในที่นั้นทันที จากนั้นพวกเขาก็พากันขมวดคิ้ว
ตระกูลไป๋นี่ พามาแค่ผู้อาวุโสคนเดียวหรือ?
ไม่ได้ดูคลิปวิดีโอหรือไง?
ทำไมไม่เห็นให้ความสำคัญเลยสักนิด?