"งั้นก็ดี!"
เมื่อได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋พูดเช่นนั้น หานจื่อเจี่ยนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
หากเปลวเพลิงนิพพานถูกเจียงเสี่ยวไป๋ดึงออกไป ก็ยังเสี่ยงถูกคนอื่นแย่งชิง
เขากลับหวังให้เจียงเสี่ยวไป๋เก็บไฟนิพพานไว้ในร่างต่อไป
"พวกเราไปกันเถอะ!"
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋หรี่ตาลง ที่นี่ไม่มีเหตุให้ต้องอยู่ต่อแล้ว
หานจื่อเจี่ยนพยักหน้า แล้วออกไปจากที่นี่พร้อมกับเจียงเสี่ยวไป๋
และในขณะที่พวกเขาทั้งสองกำลังจากไป
ในกลุ่มคนห้าคนนั้น มีสามคนลุกขึ้นแล้ว เตรียมจะออกสำรวจว่าพลังที่หกคือใครกันแน่
แต่ทันทีที่พวกเขาเตรียมพุ่งออกไป คิ้วก็ขมวดขึ้น เพราะสัมผัสได้ถึงการกลับมาของพลังฟีนิกซ์
ตอนแรกก็ประหลาดใจ ต่อมาก็หัวเราะเยาะแล้ววกกลับไป
คงเป็นเพราะพลังที่หกนั่นล้มเหลว หรือไม่ก็ถูกพลังฟีนิกซ์กลืนกินไปแล้ว?
ไม่มีเวลาให้คิดมาก ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดของพวกเขาคือการดึงพลังฟีนิกซ์กลับมา
หลังจากกลับมาถึงที่พักของหานจื่อเจี่ยน เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้รีบร้อนจากไป แต่พักอยู่ในห้องสักครู่
สุดท้ายก็ปรับลมปราณ
จนกระทั่งสภาพร่างกายฟื้นคืน จึงค่อยโล่งอก
"ไม่เป็นไรแล้วสินะ?"
หานจื่อเจี่ยนมองสภาพของเจียงเสี่ยวไป๋ อดเป็นห่วงอยู่บ้างไม่ได้
"ไม่เป็นไรแล้ว!"
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้าเบา ๆ รอยยิ้มกลับมาประดับบนใบหน้าอีกครั้ง แต่เมื่อสายตาจับจ้องไปที่อาคารกลาง สีหน้าก็ยังเย็นชาลงเล็กน้อย