"ผู้ครอบครองบัตรเซเว่นสตาร์"
เสียงเด็กน้อยดังขึ้น พลางมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความละโมบ: "ไม่รู้ว่าแกเอาการ์ดที่หายไปพันปีนี้มาจากไหน แต่ไม่สำคัญแล้ว ตั้งแต่วันนี้ การ์ดใบนี้จะเป็นของฉัน!"
"อีกอย่าง ร่างกายของแกก็แปลกมาก!"
พูดจบก็เลียริมฝีปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความโลภมากขึ้น: "ทำให้ฉันอยากจะกลืนกินแกเข้าไปจริง ๆ เพราะงั้น..."
ยังพูดไม่ทันจบ ก็มีแสงดาบที่น่ากลัวฉีกอากาศฟาดลงมาโดยตรง
"เหอะ รีบลงมือขนาดนี้เลยเหรอ?"
เด็กน้อยหัวเราะ ยกมือขึ้น พลังสุดขีดก็พัดกระหน่ำขึ้นมา
แสงดาบสลายไปในพริบตา เด็กน้อยยิ้ม: "พูดตามตรง การโจมตีของแกก็ไม่เลวนัก แต่ยังอ่อนไปหน่อย..."
"โอ้..."
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบรับ สายตาจับจ้องเด็กน้อยคนนั้นด้วยความสนใจ
ดาบนี้ของเขาไม่ได้แข็งแกร่งจริง ๆ
ใช้พลังแค่หนึ่งส่วนสิบ เป็นการทดสอบล้วน ๆ
เพราะยังไงเขาก็ไม่ได้คิดจะฆ่าเจ้าหมอนี่ทันที
การดูดความทรงจำต่างหากที่เขาต้องการที่สุด
"แกเคยสัมผัสความสิ้นหวังไหม?"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นในตอนนี้: "แบบว่า ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน ก็หนีจากความเป็นความตายไม่พ้น!"
"ไม่เคย!"
เด็กน้อยหัวเราะส่ายหน้า: "พูดตามตรง ฉันก็อยากลองสัมผัสดูเหมือนกัน แต่น่าเสียดาย... ปกติแล้วเป็นฉันที่ทำให้คนอื่นได้สัมผัสมากกว่า!"
พูดจบเด็กน้อยก็ถอนหายใจ สีหน้าเหมือนจนใจ
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมาได้ยาก
มองเด็กน้อยอีกครั้งแล้วก้าวออกไปหนึ่งก้าว
เด็กน้อยมุมปากยกขึ้น