เจียงเสี่ยวไป๋สังเกตสีหน้าของเหลียงหงอย่างชัดเจน
ยักไหล่อย่างจนใจ
จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น
ฮู้ววว…
ขณะนั้นเสียงคำรามดังกึกก้อง
ภายนอกลานบ้าน ร่างเงาหลายสายลอยอยู่รอบ ๆ
และบนหลังอสูรแต่ละตัว ยังมีคนยืนอยู่
แรงกดดันที่ไม่อาจบรรยายปกคลุมทั่วลาน
สุดท้ายเมื่ออสูรสองตัวเคลื่อนเข้ามา คนบนหลังก็คือเฉิงคั่งและเจ๋อเหอ
"ผู้น้อยเหลียงหง คารวะผู้อาวุโสเฉิงแห่งหออี้หวู่ คารวะท่านเจ๋อแห่งหออาจารย์!"
เสียงของเหลียงหงดังขึ้น เขาโค้งคำนับไปทางเฉิงคั่งและเจ๋อเหอเล็กน้อย
ระหว่างที่พูด
เขาจงใจเอ่ยชื่อหอพิฆาตอสูรและหออาจารย์ออกมา
จุดประสงค์คือการตีขู่ให้กลัว!
ส่วนตู้เทียนฉือที่ยืนอยู่ด้านหลังเจียงเสี่ยวไป๋เห็นภาพนี้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
มันไม่ถูกแล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ใช่ติดต่อกับหออาจารย์แล้วหรือ?
แต่สถานการณ์ตอนนี้ ดูยังไงก็เหมือนพวกเขาติดต่อกลับมาต่างหาก
ไม่ใช่แค่เขา
ผู้อาวุโสสามคนของสำนักพิษที่ตามมาข้างหลังก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน
ชื่อเสียงสำนักพิษไม่ค่อยดีนัก
จากแรงกดดัน พวกนี้สิบกว่าคนล้วนเป็นยอดฝีมือ ฝีมือไม่ด้อยไปกว่าระดับอ๋องยุทธ์
ถ้าลงมือกันขึ้นมาจะทำยังไง?
"อืม!"
เฉิงคั่งและเจ๋อเหอตอบรับพร้อมกัน แต่ท่าทีชัดเจนว่าไม่ร้อนไม่หนาว
เหลียงหงก็ไม่ได้คาดหวังให้ทั้งสองทำดีกับเขา
ในเมืองหลักแห่งนครต้าหลัวนี้ ทั้งคู่ต่างอยู่ในตำแหน่งสูง ดังนั้นเขาจึงกล่าวอย่างนอบน้อม: "ข้ามีเรื่องจะรายงาน!"