"เสี่ยวไป๋ นายเป็นอะไรเนี่ย?"
การลุกขึ้นของเขาทำให้แมวเก้าหางลืมตาขึ้นมาเช่นกัน สายตามองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างสงสัย
เมื่อกี้ก็ทำถ้วยลอยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
แล้วจู่ ๆ ก็นั่งขึ้นมาอีก
ชวนให้งงเป็นไก่ตาแตก
"ฉัน…"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้สติแล้ว มองแมวเก้าหางที่กำลังสงสัย ก่อนจะเล่าเหตุการณ์เมื่อครู่ที่เหมือนฝันให้ฟัง
"หมายความว่า ถ้วยเมื่อกี้ นายเป็นคนยกขึ้นมาเอง ไม่ได้ใช้พลังวิญญาณเหรอ?"
แมวเก้าหางฟังจบก็ทำหน้าเหลือเชื่อ
ใช่แล้ว ตอนที่ร่างจริงของเจียงเสี่ยวไป๋ยังนอนอยู่บนโซฟา การใช้พลังวิญญาณยกถ้วย กับนอนอยู่ตรงนี้แต่ยังยกได้ มันเป็นคนละเรื่องกันเลย
"ใช่!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบา ๆ
แมวเก้าหางเห็นเจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ดวงตาเป็นประกาย ใช้มือข้างหนึ่งเท้าคางไว้ แล้วพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋ว่า "หรือว่านายเพิ่งเข้าสู่สภาวะวิญญาณ?"
"สภาวะวิญญาณ?"
เจียงเสี่ยวไป๋สงสัย
"อืม สภาวะวิญญาณหมายถึงจิตวิญญาณที่ไม่ดับสูญ ต่อให้ตัวตาย พลังธรรมชาติภายนอกก็จะผสานกับพลังวิญญาณของนาย ก่อเกิดเป็นวิญญาณ!"
แมวเก้าหางอธิบาย "แต่มันไม่ใช่นะ การจะบรรลุวิญญาณได้ ไม่ใช่เรื่องที่แตะต้องได้ง่าย ๆ เขาว่าต้องหลอมตะเกียงวิญญาณมารองรับ อันนี้ของนายมัน… แปลก ๆ หน่อย!"
พูดไป แมวเก้าหางก็นึกอะไรขึ้นได้ ตกใจนิด ๆ "เดี๋ยวก่อน หรือจะเป็นเพราะนายหลอมรวมไข่มุกผนึกวิญญาณนั่น?"