"ไม่ใช่ชนเผ่าไท่หลิง?"
เมื่อชายผู้นั้นพูดจบ สายตาของทุกคนในที่นี้ก็พุ่งไปที่เจียงเสี่ยวไป๋พร้อมกัน
ทุกคนดูตกใจ
เผ่าปีศาจโบราณ ไม่มีใครกล้ามาง่าย ๆ เว้นแต่ในช่วงเวลาที่กำหนดของพวกเขา
ดังนั้นพวกเขาจึงสรุปโดยสัญชาตญาณว่าคนที่มาทีหลังต้องเป็นชนเผ่าไท่หลิง
ไม่คิดว่าจะไม่ใช่อย่างนั้น?
สิ่งนี้ทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดใจพร้อมกันอย่างไม่ต้องสงสัย
ถ้าไม่ใช่ชนเผ่าไท่หลิง แล้วเป็นใคร?
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกจนใจเล็กน้อย
เพิ่งจะแอบปะปนเข้ามาดูว่านี่มันเรื่องอะไร ก็ถูกจับได้แล้ว?
"จะแน่ใจได้ยังไงว่าเขาไม่ใช่ชนเผ่าไท่หลิง?"
ตอนนี้ชายชราผู้นั่งหัวโต๊ะอดถามออกมาไม่ได้ น้ำเสียงฟังดูตกใจ
"เพราะเราพึ่งจะมาถึง!"
เสียงเรียบเฉยดังขึ้น ทำให้เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักอีกครั้ง สายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เพราะคนที่มานี้ เขาเคยเห็นมาก่อน
เป็นหญิงสาวคนนั้นจากสำนักเซิ่ง
เหมือนกับที่เห็นที่สำนักเซิ่ง ใส่ผ้าคลุมหน้า มองไม่เห็นใบหน้า
"กลิ่นอายของผู้หญิงคนนี้คล้ายกับคว่างหนานมาก คนสองคนนี้ต้องเป็นคนเดียวกันแน่นอน!"
เสียงของแมวเก้าหางดังขึ้น เบามาก
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว แม้ในใจเขาก็คิดแบบนั้น แต่เขาไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องพวกนี้มากนัก
ระหว่างที่เขากำลังครุ่นคิด ชายชราที่อยู่ข้างกายหญิงสาวก็จ้องมาที่เขาโดยตรง: "ขอโทษด้วย คุณหนูของเราอยู่ที่สำนักเซิ่งตลอด วันนี้เพิ่งจะหาเวลาออกมาได้!"
พูดจบ สายตาของชายชราคนนั้นก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋: "พวกเจ้าชนเผ่าปีศาจโบราณ เชิญคนนอกเข้ามา ตั้งใจจะมาแทนที่พวกเราชนเผ่าไท่หลิงงั้นเหรอ?"