"เรื่องที่ผ่านมาก็ให้มันผ่านไปเถอะ!"
เฉิงหยวิ่นมองสายตาทุกคนในที่นั้นที่จับจ้องมาที่เธอ แล้วกำมือของเจียงเสี่ยวไป๋แน่นขึ้น
จริง ๆ แล้วเธออยากพูดมากกว่านี้
แต่ประโยคนี้ก็ได้สื่อความหมายทั้งหมดที่เธอต้องการจะบอกแล้ว
เธอเชื่อว่าเจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจความรู้สึกของเธอ
เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจแน่นอน ในใจก็อบอุ่นขึ้นมาอีกครั้ง
"ได้!"
เฉิงไป๋ลู่พยักหน้าด้วยความชื่นชม หยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบอีกครั้งแล้วพูดว่า "ไม่อย่างนั้น อีกสองวัน พวกเธอ… แต่งงานกันเลยมั้ย!"
สิ้นเสียง ทุกคนในที่นั้นก็อึ้งไปพร้อมกัน
แม้แต่เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังชะงัก
ส่วนเฉิงหยวิ่นแก้มก็แดงระเรื่อขึ้นมา
"คุณปู่ ท่านรีบเกินไปหรือเปล่าคะ!"
เฉิงหยวิ่นพูดอย่างไม่เป็นธรรมชาติ "การแต่งงาน อย่างน้อย ๆ ก็ต้องมีผู้ใหญ่ของตระกูลเจียงอยู่ด้วยสิ!"
"ตระกูลเจียงออกมาไม่ได้นี่?"
เฉิงไป๋ลู่วางถ้วยชาลง สีหน้าจริงจัง "พวกเราจัดการทางนี้ก่อนก็ได้ ถึงเวลาค่อยไปตระกูลเจียงต่อ ก็ไม่ดีเหรอ?!"
พอได้ยินเฉิงไป๋ลู่พูดแบบนี้ หลายคนในที่นั้นก็พากันเห็นด้วย
แถมยังมีคนเสนอให้จัดตอนนี้เลย แล้วเดี๋ยวก็เข้าหอเลย
"ฉัน… ฉันไม่เห็นด้วย!"
เฉิงหยวิ่นหน้าแดงก่ำส่ายหัว
"หืม? ทำไมล่ะ เธอยังมีใจให้จี้หวิ่งอีกหรือ?" เฉิงไป๋ลู่ขมวดคิ้ว
"เปล่าค่ะ!"
เฉิงหยวิ่นส่ายหัวอีกครั้ง
ในใจเธอ ซูจิ่นอวี๋คือคนแรก เรื่องแต่งงานก็ต้องเป็นซูจิ่นอวี๋ก่อน
และตอนนี้เธอก็ค่อนข้างพอใจแล้ว