ในหุบเขาลึก ป่าไม้หนาทึบ
เจียงเสี่ยวไป๋ใช้ญาณหยั่งรู้ของพลังวิญญาณและการข้ามมิติ พุ่งมาถึงสถานที่อันเงียบสงบแห่งหนึ่งได้อย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ สายตาของเขาจับจ้องไปยังพื้นที่โล่งกว้างที่อยู่ไกลออกไป
ที่นั่นมีหญ้าเขียวขจี ทัศนียภาพกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา
มองเห็นสิ่งปลูกสร้างหลายหลังตั้งอยู่ลึกเข้าไปด้านใน
วินาทีถัดมา เขาก้าวเท้าเพียงหนึ่งก้าว ร่างก็ปรากฏขึ้นในบริเวณนั้น
เขาไม่ได้บุกเข้าไปใกล้ชุมชนเผ่าอย่างมุทะลุ แต่ยืนนิ่งอยู่กับที่
ใช่แล้ว ตั้งแต่วินาทีที่เขาลงสู่พื้น เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังสิบกว่าสายที่ล็อกเป้ามาที่ตัวเขา
ไม่นานนัก ตามคาด
เสียงหวีดหวิวดังขึ้น เงยหน้าขึ้นมอง เห็นเพียงสามร่างพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
เมื่อพวกมันลงสู่พื้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็มองเห็นชัดว่าพวกมันคือสัตว์อสูรสามตนที่ดุดันน่าเกรงขาม สายตาที่จับจ้องมาที่เขาทำให้รู้สึกหนาวเย็นราวกับน้ำแข็ง
ขณะที่เจียงเสี่ยวไป๋เตรียมจะพูดอะไรบางอย่าง จู่ ๆ ทั้งสามก็เปล่งแสงสว่างวาบ แล้วแปลงร่างเป็นมนุษย์โดยตรง กลางหน้าผากยังมีรอยอักขระโบราณเรืองแสงวาวับ ดูซับซ้อนและงดงาม
สีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋สั่นไหวอีกครั้ง
เป็นอย่างที่ปรมาจารย์ใหญ่แห่งตระกูลกู่โจวกล่าวไว้จริง ๆ
เผ่าอสูรวิญญาณทางฝั่งนี้ สามารถแปลงร่างระหว่างสัตว์อสูรกับมนุษย์ได้
แค่มีสายเลือดก็แปลงเป็นสัตว์อสูรแบบนั้นได้งั้นหรือ?
ช่างแปลกประหลาดจริง ๆ
หากได้เผ่านี้มาช่วยเหลือ...
แค่คิดเล่น ๆ หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ท่ามกลางความประหลาดใจ ชายที่ยืนอยู่ตรงกลางกวาดตามองเจียงเสี่ยวไป๋หนึ่งที แล้วพูดออกมาเสียงเย็นชา "คนมากันครบแล้ว มีแต่ตระกูลไท่หลิงของพวกแกนี่แหละที่ชักช้าเสียเหลือเกิน!"