ยามค่ำคืนค่อย ๆ เลือนลางลงมา
นภาเบื้องบนตระกูลเจียงประดับประดาไปด้วยหมู่ดาวระยิบระยับ
เจียงเสี่ยวไป๋ได้รับเชิญจากตระกูลเจียง พากับหยวนหยุนและเสี่ยวอี้ออกไปทานข้าวมา ตั้งใจจะกลับที่พักโดยตรงอยู่แล้ว
แต่ทว่าเขากลับถูกเจียงเฟิ่งหยวน ประมุขตระกูลคนปัจจุบัน ดึงตัวไว้ พร้อมกับสายตาที่มองไปทางเจียงเจี้ยนโจวแล้วพูดว่า "เจี้ยนโจว เจ้าพาภรรยาทั้งสองคนของเสี่ยวไป๋กลับที่พักก่อนเถอะ!"
พูดจบ เจียงเฟิ่งหยวนก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ แล้วพูดเสริมว่า "อ้อ คืนนี้ไม่ต้องรอเสี่ยวไป๋ด้วย เขาคงใช้เวลาอีกนานหน่อย!"
"ฉัน..."
หยวนหยุนได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็แดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง
ริมฝีปากขยับเล็กน้อย มองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋หนึ่งที สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
เพราะเธอกังวลว่าหากเอ่ยปากออกไป จะทำให้เจียงเสี่ยวไป๋เสียหน้า
แต่คำว่า...รอ...
อดไม่ได้ที่จะทำให้เธอคิดไปไกล
"เชิญทั้งสองท่าน!"
เจียงเจี้ยนโจวเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง พยักหน้าด้วยความเคารพ แล้วเชิญหยวนหยุนกับเสี่ยวอี้ที่สีหน้าไม่เป็นธรรมชาติออกไปก่อน
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋กลับไม่ได้คิดอะไรมากมาย เขากำลังสงสัยว่าเจียงเฟิ่งหยวนเรียกเขาไว้ทำไม?
กำลังคิดสงสัยอยู่พอดี เจียงเฟิ่งหยวนก็มองมาที่เจียงเสี่ยวไป๋โดยตรง แล้วพูดว่า "เสี่ยวไป๋ ความหมายของท่านประมุขเก่า คืออยากให้เจ้าชำระล้างสายเลือดสักหน่อย!"
"ชำระล้างสายเลือด?"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันมีแววตื่นเต้นวูบหนึ่ง
ตอนที่เขามาถึงแดนใน ทวดของเขาเคยพูดไว้ว่า จำไว้ว่าต้องมาชำระล้างสายเลือดที่ตระกูลเจียงในแดนใน
เรื่องนี้เขาจำติดอยู่ในใจเสมอมา ไม่คิดว่าเขายังไม่ทันเอ่ยปาก ฝ่ายนี้กลับยื่นข้อเสนอเรื่องการชำระล้างสายเลือดออกมาก่อน