"หา?"
สัตว์อสูรตัวนั้นได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็ถึงกับงงไปพักหนึ่งแล้วพูดว่า "ให้ข้าประจำตำแหน่ง?"
พูดจบ สายตามันก็เปลี่ยนไป ท่าทางระแวดระวังพูดว่า "แกเป็นมนุษย์คนหนึ่ง อย่างนั้นก็เป็นลูกน้องของท่านผู้ใหญ่คนใดคนหนึ่งงั้นหรือ?"
"ไม่ อย่าเข้าใจผิด!"
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัวแล้วพูดว่า "ความหมายของข้าคือ ตอนนี้มันเป็นสามฝ่ายแล้ว ข้า...ตั้งใจจะสู้กับท่านผู้ใหญ่สองคนที่แกพูดถึงน่ะ..."
พูดยังไม่ทันจบ สัตว์อสูรตัวนั้นก็พ่นลมออกมาทันที อ้าปากเผยให้เห็นเขี้ยวที่แหลมคมสุดขีดแล้วพูดว่า "อย่าล้อเล่นเลย ท่านผู้ใหญ่สองคนนั้นแกไม่เคยเห็นหรอก พลังแข็งแกร่งสุดจะบรรยาย!"
"แกเนี่ย..."
สัตว์อสูรตัวนั้นพูดพลาง จู่ ๆ ก็เห็นเจียงเสี่ยวไป๋มองมันอย่างเย็นชา มันก็รู้สึกใจสั่นวูบหนึ่งในใจ แล้วพูดว่า "แก...แกพูดจริงเหรอ?"
"พูดจริง!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยปาก "อีกอย่าง ที่นี่ข้าก็บังคับให้อยู่ประจำตำแหน่งเหมือนกัน ส่วนแก...ไม่มีทางเลือก!"
สายตาสัตว์อสูรตัวนั้นแวบวับไปมา
ล้อเล่นอะไรกัน
ถ้าทำแบบนั้นจริง ๆ ยังไงฝ่ายที่สามนี่ก็อาจจะโดนท่านผู้ใหญ่สองคนจัดการก่อน
เหตุการณ์สุดท้ายแบบนี้ โอกาสตายร้อยเปอร์เซ็นต์เลย
"ข้าไม่เอา!"
สัตว์อสูรตัวนั้นพูดจบก็เตรียมจะหนี แต่ในตอนนั้นเอง เสียงเย็นชาของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น "แกไม่เอา ตอนนี้ข้าจัดการแกให้ตายคาที่เลย!"
"พี่ใหญ่ ข้าขอแกเถอะ ข้าก็แค่สัตว์อสูรขั้นราชวงศ์ตัวเล็ก ๆ แล้วก็ชอบตระเวนแถวรอบนอกทำตัวโก้เก๋เท่ ๆ เรื่องใหญ่แบบพวกแก อย่าลากข้าไปยุ่งเลย!"
ระหว่างที่สัตว์อสูรตัวนั้นพูด ขาหน้ามันก็คุกเข่าลง
เจียงเสี่ยวไป๋มองภาพนี้ มุมปากกระตุกเล็กน้อย แต่ยังคงพูดเสียงเข้ม "ไม่ได้ แกไม่มีทางเลือก!"