“เฮ้อ...”
เจียงเจี้ยนฮัวได้ยินคำพูดของภรรยา ก็ถอนหายใจเบา ๆ
มองดูโทรศัพท์ ในที่สุดก็กดโทรออก
ภรรยาของเขาพูดไม่ผิด
เจียงเสี่ยวไป๋เก่งจริง ๆ
จวนตรวจการ, นักปราชญ์, หมอชั้นสิบ
แค่ดึงออกมาคนใดคนหนึ่งไปไว้ในหมู่คนรุ่นใหม่ ก็เป็นจุดเด่นที่เจิดจรัสอย่างแท้จริง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าทั้งสามอย่างรวมอยู่ในคน ๆ เดียว
มองไปทั่วทั้งเมืองหลวง ทุกตระกูล
แม้แต่ตระกูลโบราณ ก็ไม่มีหนุ่มคนไหนเทียบเท่าเจียงเสี่ยวไป๋ได้
อีกอย่าง สายเลือดของตระกูลนั้นบางเฉียบ แต่สายเลือดของเจียงเสี่ยวไป๋กลับบริสุทธิ์และเข้มข้น เพื่ออนาคตของตระกูลเจียง ทั้งสองคนจำเป็นต้องแต่งงานกัน
ดังนั้น ต่อให้เขาจะรู้สึกผิด ต่อให้ไม่เต็มใจ โทรศัพท์สายนี้เขาก็ต้องโทรออก
...
อีกด้านหนึ่ง
เจียงเกอนั่งอยู่ในถ้ำฝึก ปีนยาอยู่
ใบหน้างดงามน่าหลงใหลเต็มไปด้วยสีหน้าที่จริงจัง
ข้าง ๆ เจียงหยางคอยช่วยเหลืออยู่
เมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เจียงเกอได้ยิน แต่กลับไม่สนใจ ยังคงปีนยาต่อไป
จนกระทั่งครึ่งชั่วโมงต่อมา พร้อมกับเสียงเตาหลอมระเบิด เจียงเกอทั้งตัวมอมแมมจ้องเขม็งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กัดฟันพูดว่า “ฉันไม่เชื่อว่าฉันจะปีนยาตัวนี้ออกมาไม่ได้!”
“พี่ พักก่อนเถอะ!”
เจียงหยางถอนหายใจข้าง ๆ พูดว่า “สามวันแล้ว พี่ไม่เหนื่อยหรือไง?”
“เจียงหยาง ตอนนี้ทุกคนคิดว่าเราได้ดีมีตำแหน่งเพราะพึ่งเจียงเสี่ยวไป๋!”