"ตอนนี้ฉันยังไม่แน่ใจ!"
ร่างนั้นพูดช้าๆ ว่า "ก็เป็นคนที่ลึกลับมากคนหนึ่ง ประกาศต่อสาธารณะว่าเป็น 'หมายเลขแปด' ฉันส่งคนไปสืบแล้ว แต่น่าเสียดายที่ข้อมูลเป็นของปลอม อยากสืบให้เจอไม่ง่ายนัก!"
"แต่ว่า ถ้ามีข่าว ฉันจะแจ้งนาย!"
พูดจบ ร่างนั้นเตรียมจะจากไป แต่จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ ฝีเท้าหยุดลงอีกครั้ง หันไปมองชายหนุ่มคนนั้นแล้วพูดว่า "แผนทางฝั่งตระกูลแดนตันค่อนข้างราบรื่น!"
"ตำหนิเดียวก็คือ แผนนี้ขาดนายไป ไม่งั้นคงสมบูรณ์แบบกว่านี้…"
"หมายความว่าไง?"
ชายหนุ่มขมวดคิ้ว มองร่างนั้น พลางฉายแววเย็นชาวาบ "นายเร่งแผนล่วงหน้าหรอ?"
"ไม่เกี่ยวกับฉัน เป็นเคด แดนตัน… ไม่… ต้องเป็นเคที แดนตัน!"
ร่างนั้นพูดด้วยรอยยิ้ม "นางได้กำจัดอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดของพวกเราด้วยตัวเองแล้ว และนางเองก็ฟื้นคืนร่างจริงแล้ว ตอนนี้สิ่งที่นายต้องทำก็แค่เอาดาบมาให้ได้ แล้วก็ไปเป็นผู้ช่วยคนสนิท!"
"แบบนี้ ของสิ่งนั้นของตระกูลตันตั้น ก็จะได้มาอย่างง่ายดาย…"
พูดจบ ร่างนั้นก็หัวเราะเย็นชาลึกขึ้น กวาดตามองชายหนุ่มคนนั้นแวบหนึ่ง แล้วจากไป
ส่วนชายหนุ่มคนนั้นนั่งอยู่ตรงนั้น ขมวดคิ้ว
สำหรับเขาแล้ว ตำหนิไม่ได้เป็นแค่ตำหนิอีกต่อไป มันคือความล้มเหลวเลยทีเดียว
แต่เคทีทำไมจู่ๆ ถึงได้ลงมือ?
นิสัยนางไม่น่าจะเป็นแบบนั้น
แต่ตอนนี้มันก็เป็นไปแล้ว เขาก็หมดหนทาง สิ่งที่ต้องรีบทำที่สุดตอนนี้คือเอากระบี่วิหคเพลิงมาให้ได้