“เอ่อ...”
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของแมวเก้าหาง ก็ทำหน้าอึ้งๆ
การทดสอบนี่มันชัดเกินไปหน่อยมั้ง
แต่พอแมวเก้าหางพูดจบ ฝีเท้าของคว่างหนานชะงักไปเล็กน้อยชัดเจน ครู่หนึ่งก็เอ่ยขึ้นว่า “ร้อนเหรอ ก็ได้ ฉันไม่ว่าอะไร!”
“ฉันไม่ร้อน!”
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้า ตามคว่างหนานกลับไปนั่งที่ห้องรับแขก
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋จิบชาไปพลาง บรรยากาศก็เงียบลง
จิบไปทีละถ้วย ชาหนึ่งกาน้ำก็หมดเร็วมาก
พอแมวเก้าหางกำลังจะเอ่ยปาก เสียงของคว่างหนานก็ดังขึ้น “ดึกแล้ว ถ้าไม่อยากไป ที่นี่ชั้นสองมีห้องอยู่ห้องหนึ่ง นายเข้าพักได้!”
“ได้สิ!”
แมวเก้าหางตอบรับทันที กระโดดลงจากตัวเจียงเสี่ยวไป๋ รีบพุ่งไปชั้นสอง
จริงๆ แล้วมันกำลังจะพูดว่าจะอยู่ต่อเหมือนกัน
แค่ไม่คิดว่าคว่างหนานจะเอ่ยปากก่อน
แบบนี้มันจะเกรงใจไปได้ยังไง
“รอฉันด้วย!”
จินเฟิงพูดจบ ก็กระพือปีกตามขึ้นไปด้วย
เหลือเจียงเสี่ยวไป๋นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเหวอๆ สุดท้ายก็มองไปทางคว่างหนานแล้วพูดว่า “งั้นรบกวนด้วยนะครับ!”
“ไม่เป็นไร!”
คว่างหนานส่ายหน้า ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “งั้นฉันไปฝึกก่อนนะ!”
พูดจบ ก็ลุกขึ้นเดินไปทางบันได
เจียงเสี่ยวไป๋นั่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ขึ้นไปชั้นบน
พอเขาขึ้นไปถึงชั้นสอง ก็ได้ยินเสียงดังตุ๊บๆ เงยหน้ามอง เห็นแมวเก้าหางกลิ้งลงมาจากชั้นสาม ส่วนจินเฟิงบินลงมาเฉยๆ
“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะขึ้นไปชั้นสามสักหน่อย!”
แมวเก้าหางพูดกับข้างบนไปคำหนึ่ง จากนั้นก็กระโดดขึ้นบ่าเจียงเสี่ยวไป๋ “ชั้นสามยังมีด่านกั้นอยู่ แปลกจริง!”