คลินิกแพทย์แผนจีน
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋และกงซินเยว่เดินทางมาถึงที่นี่ ก็เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว
มองออกไป จะเห็นว่าคนที่มาต่อแถวรอคิวยังคงมีมากมาย
ขณะที่ทั้งสองถือกระเป๋าเดินทางลงจากรถ กงซินเยว่ได้เก็บสีผมและสีตาม่านตาให้เป็นสีดำแล้ว
พลางมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "ดูท่าครั้งก่อนเพราะนายแท้ ๆ พ่อแม่ฉันนี่ยุ่งกว่าเดิมอีก!"
"ไป ช่วยแบ่งเบาภาระหน่อย!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมา จูงมือกงซินเยว่เดินเข้าไปข้างใน
เข้าไปถึงด้านใน มองเห็นกงเจี้ยนหงและเหลียงหย่าหลานกำลังวุ่นอยู่ที่นั่น
อีกด้านหนึ่ง คนที่ดูแลจ่ายยาก็ไม่กล้าละเลย
เจียงเสี่ยวไป๋เดินตรงเข้าไปด้านในสุด มองคนที่กำลังวุ่นอยู่แวบหนึ่ง โดยไม่ได้พูดอะไร เห็นโต๊ะตรวจวินิจฉัยว่างอยู่โต๊ะหนึ่ง เกือบจะทันทีที่เขานั่งลง หลายคนก็จำเขาได้ สีหน้าดีใจปรากฏขึ้น พากันกรูตรงเข้ามา
และการนำของคนกลุ่มนี้ ก็ดึงดูดคนจำนวนมากตามมาในพริบตา
กงเจี้ยนหงและเหลียงหย่าหลานชะงักไปพร้อมกัน จากนั้นหันมามอง เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋นั่งอยู่ที่นั่น สีหน้าก็แสดงความดีใจออกมาพร้อมกัน
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นดังนั้น ก็ทักทายแล้วเริ่มวินิจฉัยโรค
เพราะการเข้าร่วมของเขา ความเร็วในการรักษาจึงเร่งขึ้น
ช่วงเที่ยงวัน เจียงเสี่ยวไป๋หาเวลาว่างได้ยากลำบาก เปิดวิดีโอคอลกับซูจิ่นอวี๋และคนอื่น ๆ
และในการเปิดวิดีโอครั้งนี้ เขาพูดเรื่องที่ตัวเองจะกลับไปพรุ่งนี้โดยตรง
ซูจิ่นอวี๋และคนอื่น ๆ ฟังอยู่ ความดีใจนั้นก็แสดงออกมาพร้อมกัน