“หุบปาก!”
เทียนเหินได้ยินคำของจื่อหยวนก็ตอบโต้กลับมาเย็นชาไม่แพ้กัน
และในขณะที่ตอบโต้ ตราประทับระหว่างคิ้วของเขาก็กะพริบไม่หยุด ใบหน้าซีดขาวลงเล็กน้อย
ตลอดการปีนขึ้นมา เขาไม่เคยใช้ลูกแก้ววิญญาณปราณแม้แต่ลูกเดียว เขาพึ่งพาความสามารถของตัวเองล้วน ๆ
พึ่งพาพรสวรรค์จากการสืบทอด
เขาคืออัจฉริยะผู้แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าปีศาจสวรรค์!
พูดจบ เขาลุกขึ้นทันที ตราประทับระหว่างคิ้วเปล่งประกายระยับ ขวับเท้าขวากระแทกพื้น พุ่งทะยานไปยังที่สูงกว่า
คิ้วของจื่อหยวนขมวดมืด ในที่สุดก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน แสงสีม่วงพันธนาการรอบกาย ตามเขาไปติด ๆ
“ไป!”
ชายหญิงคู่นั้นก็ตามมาติด ๆ อย่างแน่นหนาเช่นกัน
แต่ในตอนนี้สายตาของทั้งสองกลับสั่นไหวไม่หยุด พอทั้งสี่คนขึ้นไปถึงชั้นที่สูงขึ้นอีกหนึ่งชั้น ชายหนุ่มก็เปิดปากพูดทันที จ้องมองไปที่เทียนเหินว่า “คนเผ่าปีศาจสวรรค์ พลังอสนีปรากฏจากมรดกสืบทอดของนายน่ะ ยืมให้พวกเราใช้ก่อน!”
พูดจบ ทั้งสองก็ลงมือทำร้ายเทียนเหินทันที
พวกเขาไม่มีร่างกายวิเศษอย่างจื่อหยวน ก็ไม่มีมหาม่านโบราณคุ้มกันอย่างเทียนเหิน
ยิ่งปีนขึ้นไปสูงเท่าไร สำหรับพวกเขายิ่งลำบากเพิ่มขึ้น
ฉะนั้นพวกเขาจึงคิดอุบายกับเทียนเหิน
ขอแค่สกัดพลังอสนีปรากฏออกจากร่างของเทียนเหินได้ก็เพียงพอที่จะหนุนให้พวกเขาไปถึงชั้นสูงสุด
เทียนเหินมองสองคนที่บุกเข้ามาทำร้ายตัวเอง สีหน้าเย็นเยียบ
สองคนนี้เขาเฝ้าระวังมานานแล้ว
เขาไม่ลังเล ตัดสินใจลงมือทันที