เลิกกลิ้งกลอกได้แล้ว นางฟาดไม่ยั้งแล้ว

【เพชฌฆาตสาวน้อยสายโหด × ผู้พิพากษาหน้านิ่งขี้หึง】

ชื่อเดิม “นางร้ายครองวิถีสวรรค์”

รากวิญญาณของเซี่ยลิ่งไม่เคยมีผู้ใดเสมอเหมือนมาตั้งแต่โบราณ ทว่ากลับถูกมองว่าเป็นรากวิญญาณปลอมไร้ค่า

ราชวงศ์กดขี่ สำนักบำเพ็ญเซียนกีดกัน พันธมิตรเซียนเยาะเย้ย

แสร้งทำตัวว่านอนสอนง่าย พอหันหลังกลับก็ใช้ชื่อ “เทพมรณะ” ปั่นป่วนทั่วหล้า จนชื่อเสียงดุร้ายเลื่องลือ

นางโลภมาก ต้องการทั้งอำนาจ เงินทอง และชื่อเสียง

บุรุษก็ต้องการเช่นกัน

ไม่พอใจคู่หมั้น จึงหันไปหมายตานายน้อยแห่งเกาะอนุญาโตตุลาการ ผู้มีอำนาจล้นฟ้า

ยามปะทะกันครั้งแรก เขาเอ่ยเสียงเย็นชา “ข้าจะจับเจ้ากลับเกาะอนุญาโตตุลาการ”

หลังจากนั้น เพียงเซี่ยลิ่งเหลือบตาขึ้นเล็กน้อย เขาก็ช่วยปกป้อง ตามใจ และคอยเก็บกวาดให้

ต่อมา เขาบดขยี้ดวงจิตกำเนิดและควักรากวิญญาณออกมาโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน เพียงเพื่อช่วยนางออกไป

เขาบุกฝ่าเข้ามาทั้งร่างโชกเลือด แต่กลับเห็นนางไร้รอยขีดข่วน แววตาที่มองเขาพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

“ข้าต้องการเกาะอนุญาโตตุลาการของเจ้า ให้มาอยู่ใต้อาณัติข้า”

“ได้”

·

เจ็ดผู้เด็ดขาดแห่งกุยซวี ล้วนเป็นคนชั่วช้า เป็นอันธพาลผู้ก่อกรรมตามสนอง

พี่ใหญ่เฝ้าดวงตาแห่งวิถีสวรรค์ คอยประกาศเหตุการณ์สด ๆ ว่า “ยามอิ๋น สามเค่อ เหมาะแก่การล้างตระกูล ห้ามปะทะคารม”

พี่รองเป็นบรรพจารย์ผู้ก่อตั้งสำนัก ใช้มือเปล่าฉีกหน้ากากของเก้าแคว้น แล้วเปิดโปงเส้นชีพจรมังกรที่เต็มไปด้วยคำสาปผีต่อหน้าทั่วหล้า

พี่สามเชี่ยวชาญการปั่นป่วน คุ้ยประวัติบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของฝ่ายศัตรูจนหมดเปลือก พร้อมที่อยู่และหลุมศพ

พี่สี่คือจอมมารบรรพกาลกลับชาติมาเกิด เมล็ดพันธุ์วิถีอสูรบรรลุมรรคาด้วยการเข่นฆ่า สังหารจากใต้จรดเหนือ ปลายกระบี่ชี้ไปทางใด เพลิงกรรมก็ลุกท่วมฟ้า

น้องห้ากุมวัฏสงสาร คอยตามหลังทุกคนที่สังหารจนคลุ้มคลั่งเพื่อชำระหนี้กรรม

พี่หกเป็นตัวแสบ เปิดท่าไม้ตายทีไรก็ผูกขาดทั้งกลางวันและกลางคืน

น้องเจ็ดใช้กำลังบดขยี้อย่างโหดเหี้ยม ใครขวางทาง คนนั้นก็หายไป