[ยมโลก]?
เมื่อพูดจบ สายตาของทุกคนก็เผยแววความหมายลึกซึ้งออกมา
“เพราะว่า...เราทุกคนต่างมาจากที่แห่งนั้น?” หยูตงเฟิงมุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มดุดัน
โจวตู้หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ:
”เราต่างก็เป็นผีที่หนีออกมาจากเรือนจำฉือเซียง
[ยมโลก]....ครองอำนาจตัดสินความเป็นความตาย ถ้าจะทำ ก็ต้องทำเป็นตัวที่โหดที่สุด“
”ผมชอบ มันเหมาะกับพวกเรามาก“ ซวีอิงอูยิ้ม ในดวงตามีแววคาดหวังผุดขึ้นมาแล้ว
องค์กร!
นี่คือองค์กรของพวกเราเอง!
มีองค์กร ก็ทำให้ใจมีความรู้สึกเป็นเจ้าของ
สำหรับพวกเขาที่เป็นผู้หลบหนีนั้น
องค์กรก็คือบ้านของพวกเขา คือการยอมรับตัวตนของพวกเขาม!
”นายจะวางโครงสร้างยังไง?“ เยี่ยหวานเนิ่งเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
โจว้ตู้เม้มปาก:
”สองสามวันนี้ผมคิดและสังเกตเยอะแล้ว
ในหมู่พวกเรา
เคยมีการทหารและตำรวจ เคยเป็นนักฆ่า เคยเป็นนักเลง
ถ้าเป็นเช่นนั้น
ก็ให้ทุกคนได้ลงทำในสิ่งที่ตนถนัด
ต่างคนต่างดูแลหน้าที่ ใช้จุดแข็งของแต่ละคนให้เกิดประโยชน์
เรา พัฒนาไปหลายด้าน ก็เท่ากับสร้าง...ทางหนีเผื่อไว้ให้เราเองมากหนึ่งทาง“
”เคยเป็นทหหารและตำรวจ? พี่โจว แล้วพวกเราล่ะ จะเอาตำแหน่งไหน ไม่ไห้ไปเป็นนักเลงใช่ไหม?“ เซี่ยงหยางเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจเล็กน้อย