“ส่วนสูง 162 ถึง 165 เซนติเมตร อายุ 20 ถึง 25 ปี” มู่เจิงเขียนเงื่อนไขลงบนกระดานไวต์บอร์ด “คัดกรองด้วยสองเงื่อนไขนี้ก่อน ดูว่าจะได้กี่คน”
“หัวหน้ามู่” เจียงถังเอ่ยขึ้น
ทุกคนหันมามอง
“ยังมีอีกเงื่อนไขหนึ่งค่ะ” เธอกล่าว “อาวุธสังหาร จากรูปแบบรอยกระดูกแตก—ความกว้างของคมไม่เกิน 1 เซนติเมตร เป็นใบมีดคมด้านเดียว มีร่องเลือด ไม่ใช่มีดทำครัวหรือมีดสั้นทั่วไป ดูคล้ายมีดแล่เนื้อใบแคบ หรือไม่ก็อาวุธมีดสั่งทำชนิดหนึ่ง”
มู่เจิงมองเธอ
“คุณดูรูปร่างของมีดจากรอยกระดูกแตกนั่นออกเลยหรือ?”
“ลักษณะทางเรขาคณิตของหน้าตัดรอยกระดูกแตกสามารถใช้อนุมานรูปร่างของคมมีดได้ค่ะ” เจียงถังกล่าว
“ข้อมูลที่แม่นยำต้องรอผลสแกนสามมิติจากพี่เหอ แต่เบื้องต้นคาดว่าเป็นมีดคมด้านเดียว ใบแคบ ปลายแหลม มีร่องตามยาว อาวุธสังหารแบบนี้ไม่ค่อยพบ—ถ้าตอนนั้นมีบันทึกแจ้งความเกี่ยวกับคดีที่ใช้อาวุธคล้ายกัน ก็เอามาเทียบกันได้ค่ะ”
จ้าวรุ่ยพึมพำเบา ๆ อยู่ข้าง ๆ “...เธอดูออกแม้กระทั่งว่ามีดหน้าตาแบบไหนเลยหรือ?”
เหอกวงหมิงจดบันทึกอยู่อีกด้านโดยไม่เงยหน้า เขาชินเสียแล้ว
มู่เจิงเติมเงื่อนไขที่เจียงถังพูดลงบนกระดานไวต์บอร์ด
“มีอะไรอีกไหม?”
เจียงถังครุ่นคิด
“ตอนนี้ยังไม่มีค่ะ รอผลสแกนสามมิติกับผลดีเอ็นเอออกมาแล้ว อาจมีข้อมูลเพิ่มเติมได้”
“ได้ เลิกประชุม”
ทุกคนแยกย้ายกันไป
เจียงถังกลับไปที่โต๊ะทำงาน เปิดคอมพิวเตอร์แล้วค้นคำสำคัญคำหนึ่งในระบบอินทราเน็ตของหน่วยงาน—
“หญิงสูญหาย เมืองหวยหยาง ปี 1998-2009”
สิทธิ์ไม่เพียงพอ
หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงปรากฏขึ้น: บัญชีของคุณไม่มีสิทธิ์เข้าถึงฐานข้อมูลนี้ หากต้องการค้นหา โปรดติดต่อแผนกจัดการสารสนเทศ