เจียงถังลบข้อความสองบรรทัดที่เพิ่งพิมพ์ไป แล้วเริ่มพิมพ์ใหม่
วิทยานิพนธ์ ตั้งใจเขียนวิทยานิพนธ์
หัวข้อวิจัยของเธอคือ “การตรวจสอบนิติเวชศาสตร์สมัยใหม่ต่อวิธีชันสูตรศพในสมัยโบราณ”
ข้อมูลการทดลองในบทที่สามยังขาดอีกหนึ่งชุด—การวิเคราะห์สเปกตรัมสีที่เปลี่ยนไปหลังเข็มเงินสัมผัสกับสารประกอบซัลไฟด์
ครั้งก่อนเธอทำข้อมูลชุดนี้ไว้ในห้องทดลอง แต่พอคดีเข้ามาก็ถูกพักไว้
ตอนนี้มีเวลาแล้ว
เพราะใครบางคนขีดฆ่าการทำงานล่วงเวลาของเธอออกไป
บ่ายวันพฤหัสบดี
เหอกวงหมิงถือกาแฟมาสองแก้ว ปรากฏตัวที่หน้าประตูกลุ่มนิติเวช
เขาไม่ค่อยแวะมาที่อาคารด้านหลัง
พื้นที่ของเจ้าหน้าที่ตรวจพิสูจน์ร่องรอยอยู่ที่ห้องเทคนิคชั้นสาม ห่างจากกลุ่มนิติเวชไปครึ่งอาคาร แต่วันนี้เขาตั้งใจเดินมาที่นี่โดยเฉพาะ
เจียงถังกำลังนั่งดูแผ่นเนื้อเยื่อผ่านกล้องจุลทรรศน์ เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูก็เงยหน้าขึ้น
“พี่เหอ?”
เหอกวงหมิงวางกาแฟแก้วหนึ่งลงบนโต๊ะของเธอ “อเมริกาโน่เย็น เหล่าโจวบอกว่าตอนบ่ายเธอง่วง ให้ดื่มแก้วนี้”
“ขอบคุณค่ะ” เจียงถังรับมา
เหอกวงหมิงนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ
เขาไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องชวนคุยไปเรื่อยเปื่อย ถ้ามาถึงที่นี่ แสดงว่ามีจุดประสงค์
แล้วเขาก็เปิดปากขึ้นจริง ๆ
“เสี่ยวเจียง เรื่องเข็มเงินคราวก่อนน่ะ—”
เจียงถังมองเขา
“คดีของหวังเจี้ยนเซ่อนั่นแหละ ตอนที่เธอใช้เข็มทดสอบน้ำย่อย—ครั้งที่เจอโก่วเวิ่นซู่ปิ่ง” นิ้วของเหอกวงหมิงเคาะเข่าสองครั้ง “หลังจากกลับไป ฉันค้นข้อมูลไว้เยอะ”
“ค่ะ”
“เรื่องใช้เข็มเงินทดสอบพิษมีเขียนไว้มากมายในเอกสารโบราณ แต่ในตำราเก่าเขียนถึงการทดสอบสารหนูทั้งนั้น เงินจะดำเมื่อสัมผัสกับสารประกอบซัลไฟด์ หลักการนี้อธิบายได้ด้วยเคมีสมัยใหม่”