ด้านนอกเป็นทางเดินกว้าง 2 เมตร ทอดไปยังย่านร้านค้าด้านหลัง
เธอเลี้ยวขวา ผ่านทางออกของห้องเก็บของที่มีลังวางกองอยู่ ตรงหน้าเป็นตรอกที่แคบกว่าเดิม กำแพงด้านหลังของร้านค้าขนาบอยู่ทั้งสองฝั่ง พื้นมีน้ำขังกับก้นบุหรี่
เสียงจากวิทยุสื่อสารดังขึ้น “เขาวิ่งไปทางใต้! เข้าไปในตรอกแถวย่านเมืองเก่าแล้ว!”
ตรอกในย่านเมืองเก่าทางใต้ เจียงถังรู้จักแถบนั้น
ชุมชนชุ่ยหยวนทางตะวันออกของเมืองอยู่ติดกับเขตปรับปรุงเมืองเก่า ตรอกแถวนั้นแคบจนรถตู้ยังเข้าไม่ได้ มีทางแยกมากมาย ทั้งยังมีตรอกตันอยู่หลายจุด หากคนร้ายมุดเข้าไปก็ยากจะตามจับ
แต่เธอไม่คุ้นกับผังตรอก
ลู่ซิวหย่วนอาศัยอยู่แถวนี้มาอย่างน้อยหนึ่งปี เขาคุ้นเคยดี
เจียงถังวิ่งเข้าไปถึงปากตรอก ด้านหน้าแยกออกเป็นสองทาง ซ้ายกับขวา
เธอหยุดฟัง
ทางขวา มีเสียงฝีเท้า ไม่ได้มีแค่คนเดียว ลู่ซิวหย่วนวิ่งนำหน้า และมีคนไล่ตามอยู่ข้างหลัง
เจียงถังเลือกไปทางซ้าย
เธอไม่วิ่งตามหลังไป แต่จะอ้อมไปตามตรอกคู่ขนานทางซ้าย หากตรอกเหล่านี้มีทางเชื่อมขวางถึงกัน เธอก็จะดักหน้าเขาได้
วิ่งไปได้ราว 60 เมตร ทางซ้ายก็มีตรอกตัดจริง ๆ เธอเลี้ยวเข้าไป
ในตรอกมืดมาก อาคารสองฝั่งบังแสงแดดจนมิด พื้นมีน้ำขัง พอเหยียบลงไปเสียงก็ดังชัด
เจียงถังไม่ลดความเร็ว
ด้านหลัง เสียงจ้าวรุ่ยดังมาจากวิทยุสื่อสารปนเสียงหอบ “เขา...เขาเลี้ยวไปทางตะวันออกแล้ว! ผมตามไม่ทัน—ตรอกบ้าอะไรมีทางแยกเต็มไปหมด—”
เลี้ยวตะวันออก
เจียงถังคำนวณทิศทางในใจ
จากตำแหน่งที่เธออยู่ หากวิ่งต่อไปอีก 20 เมตรแล้วเลี้ยวซ้าย ก็จะไปดักเส้นทางที่ลู่ซิวหย่วนต้องผ่านหลังเลี้ยวตะวันออกได้พอดี