จางเสี่ยวเยว่ อายุ 22 ปี โรงงานยาหวายคัง
เธอกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน เปิดสมุดเล่มเล็ก แล้วเขียนลงบนหน้าว่างสองบรรทัด:
“จางเสี่ยวเยว่ — บริษัทยาหวายคัง — หายตัวไปในปี 2006”
“ตระกูลเจียง — เลขที่ 17 ถนนหวยเจียง — เพลิงไหม้ปี 2004”
ถนนอยู่ห่างกันเพียงสายเดียว เหตุการณ์ห่างกัน 2 ปี
เธอปิดสมุด ยัดลงในกระเป๋าผ้าใบ
สิบนาทีต่อมา มู่เจิงก็ออกมาจากห้องกั้น
“ทุกคนฟังทางนี้”
ทุกคนหยุดมือ
“คดีกระดูกขาวมีความคืบหน้า จ้าวรุ่ยตรวจสอบเบื้องต้นแล้วพบตัวตนที่น่าสงสัยคนหนึ่ง — จางเสี่ยวเยว่ หายตัวไปในปี 2006 ต้องรอผลดีเอ็นเอเพื่อยืนยันขั้นสุดท้าย แต่ก่อนผลจะออก ให้สืบประวัติของเธอไปก่อน”
เขาเดินไปที่กระดานไวต์บอร์ด แล้วเขียนข้อความหลายบรรทัด:
จางเสี่ยวเยว่ หญิง อายุ 22 ปี (ขณะหายตัวไป)
เข้าทำงานที่โรงงานยาหวายคังในปี 2005 — คนงานแผนกบรรจุภัณฑ์
หายตัวไปในเดือนมีนาคม 2006
ครอบครัว: มารดาชื่อจางซูเฟิน (เป็นชาวซิ่นหยาง มณฑลเหอหนาน หลังแจ้งความกลับบ้านเกิด และขาดการติดต่อในเวลาต่อมา)
“เหล่าเฉิน”
“ครับ”
“ตรวจสอบบริษัทยาหวายคัง ข้อมูลของบริษัทนี้ทั้งหมด — ก่อตั้งเมื่อไร ย้ายไปเมื่อไร ใครเป็นนิติบุคคล และย้ายไปที่ไหน”
“จ้าวรุ่ย”
“ครับ”
“ไปค้นห้องเก็บแฟ้มต่อ ตรวจดูว่าระหว่างปี 2004 ถึง 2008 โรงงานยาหวายคังมีพนักงานคนอื่นหายตัวไป หรือขาดการติดต่อหลังลาออกหรือไม่”
“เหอกวงหมิง”
“ครับ”
“ตรวจสอบบันทึกการก่อสร้างของที่ดินแถบนั้น ดูตำแหน่งที่แน่ชัดของหอพักโรงงานเดิม แล้วเทียบกับหลุมฐานรากในไซต์ก่อสร้างปัจจุบัน วาดแผนภาพซ้อนทับออกมา”