ห้าโมงครึ่งในยามบ่าย อากาศร้อนอบอ้าวของเชิ่งตูยังไม่จางหายไป
หลิวซวนวิ่งวุ่นมาตลอดบ่าย นอกจากไปซื้อของแล้ว ยังแวะไปตัดผมมาด้วย
เขาตัดหน้าม้ายาวรุงรังแบบเดิมออก เปลี่ยนเป็นทรงตั้งด้านหน้าที่ดูคล่องแคล่วขึ้น ทำให้ทั้งคนดูสดใสและสง่าขึ้นทันตา
เดิมทีเขาตั้งใจจะกลับไปพักที่โรงแรมราคาประหยัดแห่งหนึ่งในย่านมหาวิทยาลัย แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าไช้หลิงหลิงอยู่ห้องข้าง ๆ ทำเอารู้สึกอึดอัดไปหมด
จึงเรียกแท็กซี่ไปโรงแรมฮาวเวิร์ด จอห์นสัน อินเตอร์เนชันแนล เทรด แล้วจองห้องสวีตราคาพันกว่าหยวน
หลังจากกินอาหารรองท้องไปสองสามคำที่ห้องอาหาร หลิวซวนก็ตรงไปยังศูนย์สปาของโรงแรม
ที่นี่แน่นอนว่าเป็นร้านถูกกฎหมาย ร้านที่ไม่ถูกกฎหมายก็มีอยู่ แต่หลิวซวนกลัวติดโรค
เขามีเงินตั้งมากมาย ถ้าป่วยขึ้นมาไม่พังหมดหรือไง?
โรงแรมห้าดาว เขาไม่เคยได้ลองใช้บริการมาก่อนทั้งในชาตินี้และชาติที่แล้ว วันนี้เลยอยากลองดูว่าสปาถูกกฎหมายในโรงแรมห้าดาวจะมีอะไรพิเศษบ้าง
“คุณผู้ชาย ขออนุญาตแนะนำบริการของทางร้าน...”
พนักงานต้อนรับเพิ่งเริ่มพูด หลิวซวนก็ขัดขึ้นทันที
“เอาบริการที่แพงที่สุด สองคน!”
ไม่ถึงห้านาที หญิงสาวสองคนสูงราว 160 กว่าเซนติเมตร สวมชุดกี่เพ้าสีเข้มเข้ารูป ก็เปิดประตูเดินเข้ามา
“สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย หมายเลข 77 และ 96 จะให้บริการค่ะ!”
หลิวซวนนอนอยู่บนเตียง เอียงหน้ามองเล็กน้อย
คนทางซ้ายอายุยี่สิบต้น ๆ รูปร่างอวบอิ่ม แววตาและคิ้วคมมีเสน่ห์อยู่หลายส่วน
ส่วนหญิงสาวทางขวาอายุสิบแปดสิบเก้า กลับทำให้เขาตาลุกวาว
เธอมีใบหน้ารูปไข่ได้สัดส่วน ผิวขาวจนแทบโปร่งแสง ดวงตาคู่หนึ่งใสกระจ่าง มองใครก็ชวนให้รู้สึกว่าไร้เดียงสาอยู่สามส่วน
สันจมูกโด่ง ริมฝีปากแต้มสีแดงอ่อน คางแหลมเล็ก เผยความบริสุทธิ์สดใสที่ยังไม่พ้นวัยเยาว์
ปอยผมสองสามเส้นคลออยู่ข้างลำคอขาวผ่อง เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นราวกับดอกไป๋อวี้หลานที่เพิ่งผลิยอด
แค่บรรยากาศสะอาดบริสุทธิ์โปร่งใสเช่นนี้ ก็ดูโดดเด่นกว่าไช้หลิงหลิงอยู่ระดับหนึ่ง
หลิวซวนละสายตา แล้วซุกหน้าลงในช่องระบายอากาศเนื้อนุ่ม
เมื่อน้ำมันหอมระเหยอุ่น ๆ และมือของช่างนวดกดคลึง กล้ามเนื้อที่เกร็งมาตลอดวันก็เริ่มคลายตัวช้า ๆ
แรงกดกำลังพอดี ปลายนิ้วไล้กดจุดสองข้างกระดูกสันหลังอย่างแผ่วเบา ความเมื่อยตึงแผ่ซ่านไปพร้อมกลิ่นหอมของน้ำมันที่ซึมเข้าสู่ผิวทีละน้อย
ช่างนวดวัยยี่สิบกว่าเคลื่อนไหวคล่องแคล่วมาก สายตาของเธอกวาดผ่านข้อมือหลิวซวนที่วางอยู่ข้างเตียง แล้วหยุดอยู่บนเรือนเวลารุ่นหน้าปัดเขียวครึ่งวินาที แววตาพลันเปลี่ยนไป การเคลื่อนไหวยิ่งอ่อนโยนและเอาใจใส่กว่าเดิม กระทั่งลมหายใจยังจงใจผ่อนให้เบาลง
“คุณผู้ชาย ให้ฉันช่วยถอดนาฬิกาให้นะคะ จะได้ไม่เสียหายตอนนวด” เธอลดเสียงต่ำมาก น้ำเสียงแฝงความประจบเอาใจ
หลิวซวนไม่ได้ปฏิเสธ
หมายเลข 77 ยื่นมือทั้งสองข้างออกมา ประคองนาฬิกาขึ้นอย่างระมัดระวัง ทว่าตอนนั้นมือกลับสั่นน้อย ๆ อย่างห้ามไม่อยู่
เธอรู้ดีว่าลูกค้าระดับนี้ แค่ทำทิปหล่นมานิดหน่อยก็เทียบได้กับเงินเดือนพื้นฐานหลายวันของเธอแล้ว
หลิวซวนหลับตา รับรู้ถึงการนวดที่พอดิบพอดีบนแผ่นหลัง ในใจเกิดความรู้สึกปลอดโปร่งอย่างประหลาด
ชาติที่แล้วเขาก็เข้าออกสถานบริการสารพัดอยู่ไม่น้อย แต่ทุกครั้งล้วนไปเป็นเพื่อนคนใหญ่คนโตในท้องถิ่น นวดไปด้วย แล้วก็อาศัยโอกาสลงบัญชีค่าใช้จ่ายไปด้วย
สปาที่จ่ายเงินเพื่อตัวเองอย่างแท้จริงแบบนี้ นับรวมสองชาติแล้วก็ยังเป็นครั้งแรก
ขณะที่รับสัมผัสจากมืออ่อนนุ่มของหญิงสาวทั้งสองบนแผ่นหลัง สมองก็อดคำนวณบัญชีขึ้นมาไม่ได้
ด้วยคุณสมบัติของหญิงสาวสองคนนี้ ถ้าแต่งงานในอนาคต ค่าสินสอดคงเริ่มต้นที่สองแสนหยวนขึ้นไป
คนอื่นจ่ายสองสามแสนหยวนแต่งพวกเธอกลับไปบูชาเหมือนเจ้าหญิง แถมยังต้องคอยดูสีหน้า แต่เขาจ่ายไม่ถึงพันหยวน ก็ทำให้พวกเธอมาปรนนิบัติอย่างนอบน้อมอยู่ตรงนี้ได้
คิดยังไงก็เป็นการลงทุนที่คุ้มสุด ๆ
พอนึกถึงตรงนี้ รูขุมขนทั่วร่างก็เหมือนคลายออก สบายจนแทบจะเผลอถอนหายใจ
เขาเอียงหน้า หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แตะเปิดคิวคิว แล้วเข้าไปในกลุ่มนักศึกษาใหม่ของคณะชิ่งเข
คณะชิ่งเขาเป็นแค่มหาวิทยาลัยระดับปริญญาตรีทั่วไป บรรยากาศในกลุ่มก็ยังเหมือนเดิมไม่มีผิด
เต็มไปด้วยรุ่นพี่ที่แข่งกันอวดเก่งอวดรวยสารพัดรูปแบบ ปะปนกับนักศึกษาใหม่หญิงสองสามคนที่อ้อนเสียงหวานว่า “อยากให้รุ่นพี่พาไป” กับ “ขอทางหน่อยค่ะ”
ยังมีรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งโพสต์รูปต้นขาที่สวมถุงน่องสีดำ พร้อมข้อความว่า “ห้องพักร้อนจัง” ข้างล่างมีสติกเกอร์น้ำลายไหลเรียงกันเป็นแถว
หลิวซวนมองแล้วรู้สึกแสบตา กำลังจะออกจากกลุ่ม จู่ ๆ ก็มีรูปเฟอร์รารีเด้งขึ้นมา
พร้อมข้อความว่า 【ขอถามหน่อย พรุ่งนี้ไปรายงานตัว ขับเฟอร์รารีเข้าไปได้ไหม?】
กลุ่มพลันระเบิดความคึกคัก
ไม่ถึงสามวินาที รุ่นพี่คนหนึ่งก็ตอบกลับด้วยรูปรถโรลส์-รอยซ์ พร้อมน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า 【ได้สิ รถโรลส์-รอยซ์ของฉันจอดอยู่ที่ลานจอดรถในมหาวิทยาลัยมาปีหนึ่งแล้ว】
มีคนโต้กลับอย่างไม่ไว้หน้า 【พี่ครับ รูปนี้มีลายน้ำอยู่มุมขวาล่างด้วยนะ】
【โธ่เอ๊ย เฟอร์รารีของหมอนั่นก็ป้ายทะเบียนต่างประเทศไม่ใช่เหรอ?】
หลิวซวนมองหน้าจอแล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้
ชาติที่แล้ว ในหัวเขามีแต่เรื่องจะตามจีบไช้หลิงหลิงยังไง จะเอาใจเธอยังไง และจะแสดงตัวตนต่อหน้าเธอแบบไหน
เพราะผู้หญิงคนเดียว เขาพลาดทิวทัศน์ไปตั้งมากมาย พลาดผู้คนและเรื่องราวที่น่าสนใจจริง ๆ ไปตั้งเท่าไร
พอมาคิดตอนนี้แล้ว โง่จนน่าขำชะมัด
หลังหัวเราะจบ ความคิดของเขาก็พลันหันไปเรื่องอื่น
ในเมื่อได้เกิดใหม่ ตามเส้นทางชีวิตในชาติที่แล้ว เขาคงยังถูกจัดให้อยู่หอพักเดิม
แค่คิดถึงสภาพแวดล้อมในห้องนั้นตอนนี้ก็ทำให้หนังศีรษะชาแล้ว
เพื่อนร่วมห้องสองคนมีนิสัยรักษาความสะอาดแย่มาก กล่องอาหารเดลิเวอรีกองพะเนินจนขึ้นราสีเขียวได้
ที่เหลือเชื่อที่สุดคือ ใต้เตียงของคนหนึ่งถึงกับมีเห็ดสีเทาขาวงอกเป็นกระจุก ๆ
ถึงเขาจะตั้งใจย้ายออกไปอยู่ข้างนอก แต่ช่วงฝึกทหารสองสัปดาห์ก็เลี่ยงการพักหอไม่ได้
สภาพแบบนั้น ชาตินี้เขาไม่อยากเจอเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด
คิดได้ดังนั้น หลิวซวนก็เปิดรายชื่อสมาชิกในกลุ่ม หาเจ้าหน้าที่ประสานงานของสาขาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ แล้วบอกจุดประสงค์ไปตรง ๆ ว่าอยากได้ห้องพักฝั่งที่อยู่ติดกับหอหญิง
เจ้าหน้าที่ประสานงานคนนี้เป็นรุ่นพี่ปีสี่ เขาเคยติดต่อด้วยหลายครั้งในชาติที่แล้ว จึงรู้จักอีกฝ่ายดี
เป็นไปตามคาด เพิ่งส่งข้อความไปไม่นาน อีกฝ่ายก็ตอบกลับว่า 【ย้ายหอหนึ่งร้อย ย้ายสาขาสามร้อย】
หลิวซวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง สาขาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ห้องหนึ่งที่เขาเคยเรียนในชาติที่แล้วน่าเบื่อจริง ๆ ส่วนห้องสองข้าง ๆ กลับคึกคักไม่น้อย ดาวมหาวิทยาลัยของคณะชิ่งเขาก็อยู่ห้องสอง
เขาเลยโอนเหรียญคิวคิวให้ไปสามร้อยเหรียญ อีกฝ่ายตบอกยืนยันว่าจะจัดการย้ายเขาไปห้องสองให้
จัดการเรียบร้อยแล้ว หลิวซวนก็วางโทรศัพท์ลง พอดีกับที่หมายเลข 96 สาวน้อยคนนั้นนวดมาถึงตรงนั้น
มองท่าทางน่ารักของอีกฝ่ายแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะตบต้นขาที่โผล่พ้นชายกี่เพ้าด้านหนึ่งเบา ๆ
“คนสวย เมื่อกี้เธอหมายเลขอะไรนะ?”
หมายเลข 96 ยังไม่ทันตอบ หมายเลข 77 ที่อยู่ข้าง ๆ ก็หัวเราะคิกคัก
“คุณผู้ชายคะ เธอเป็นนักศึกษา มาทำงานช่วงปิดเทอมที่นี่ค่ะ อีกเดี๋ยวก็เปิดเทอมแล้ว คราวหน้าคุณมาคงหาเธอไม่เจอแล้ว!”
หมายเลข 96 ฝืนยิ้มเล็กน้อย “คุณผู้ชาย ถ้ามาบ่อย ๆ ต่อไปก็ยังมีโอกาสค่ะ”
หลิวซวนชะงักไป
กลุ่มช่างนวดนี่ซ่อนยอดฝีมือไว้มากมายจริง ๆ เขาเคยเจอทั้งคนที่เป็นครูมาทำงานพิเศษ พนักงานออฟฟิศมาทำงานพิเศษ กระทั่งมีคนอ้างว่าเป็นแอร์โฮสเตสมาหารายได้เสริมด้วย
บอกว่าเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยนี่ก็ยังถือว่าพูดน้อยไปหน่อย ทุกคนเน้นสร้างอารมณ์ร่วมกันทั้งนั้น
แต่ดูจากบุคลิกของหมายเลข 96 ก็เหมือนอยู่เหมือนกัน ไม่แน่ว่าอาจเป็นนักศึกษาจริง ๆ
เขารู้ว่ามีนักศึกษามาทำงานพิเศษกันเยอะในย่านมหาวิทยาลัย แต่แบบที่แปลกสุดโต่งขนาดนี้ เขาเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก
ไม่ต้องเดาก็รู้ แม่ป่วย พ่อติดพนัน น้องชายเรียนหนังสือ ส่วนตัวเธอชีวิตพังไม่เป็นท่า
ชาติที่แล้วเขาใจแข็งไปหน่อย ชาตินี้กลับรู้สึกอดสงสารไม่ได้
แต่เห็นได้ชัดว่าหมายเลข 96 มีเรื่องกลุ้มใจอยู่ เขาจึงขี้เกียจถามต่อ นอนนวดต่อไปพลางพึมพำในใจ
...นักศึกษา
ค่าสินสอดต้องเพิ่มอีกหลายหมื่น
สบายขึ้นอีกแล้ว
ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ก็พลันดังขึ้น
เขาหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็นเบอร์แปลกหน้า
“ฮัลโหล?”
ปลายสายเงียบไปนาน
“...ฉันเอง ฉันยอมเป็นผู้ช่วยดูแลชีวิตให้นาย ส่วนเงินนั่น...”
“ได้ พรุ่งนี้เก้าโมงเช้าเจอกันที่ประตูทิศใต้ของคณะชิ่งเขา ฉันจะไปรายงานตัว นายมาช่วยปูเตียงให้ฉันด้วย!”