บัตรลอตเตอรี่กว่าร้อยใบถูกขูดจนหมดแล้ว นอกจากใบรางวัลใหญ่หนึ่งล้านหยวน เงินรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ถูกรวมกันได้ทั้งหมด 1,820 หยวน
หลี่เชียนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มองเขาจดตัวเลขลงในสมุด แล้วเหลือบมองบัตรรางวัลหลักล้านที่วางแยกอยู่บนโต๊ะ เธอยังคงอยู่ในอาการมึนงง
ไม่ใช่ว่าเธอคิดอะไรกับเงินก้อนนี้ แต่การที่เงินหนึ่งล้านหยวนถูกรางวัลจากมือเธอเองนั้นช่างน่าตกตะลึงเกินไป ทั้งชีวิตเธอไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนี้มาก่อน
ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในหัว จนหลิวซวนรวบบัตรที่กระจัดกระจายบนโต๊ะแล้วลุกขึ้นพูดว่า “ไปกันเถอะ กลับไปขึ้นเงินรางวัล” เธอถึงลุกตาม พอเดินถึงหน้าประตูกลับชะงักไปกะทันหัน
—เมื่อกี้หลิวซวนเหมือนจะจูบเธอทีหนึ่ง
เธอยืนนิ่งอยู่กับที่ เพิ่งนึกขึ้นได้จึงยกมือแตะบริเวณที่ถูกจูบเมื่อครู่ บนแก้มยังมีสัมผัสจาง ๆ หลงเหลืออยู่
ใบหน้าพลันร้อนผ่าว ใบหูร้อนจนแทบทนไม่ไหว เธอก้มมองปลายรองเท้า รีบหาเหตุผลมาอธิบายให้ตัวเอง
หลิวซวนคงดีใจมากเกินไปจนเสียอาการ
ใช่ ต้องเป็นแบบนั้นแน่
ทั้งคู่กลับไปขึ้นเงินรางวัลเล็ก ๆ ที่ร้านลอตเตอรี่
หลิวซวนพับเงินสดที่แลกมาแล้ว ก่อนหันไปยัดใส่มือหลี่เชียน
หลี่เชียนชะงัก ไม่ได้รับไว้ มือขยับถอยหลังเล็กน้อย “นี่...”
“รับไว้สิ เป็นรางวัลของเธอ!”
หลิวซวนพับธนบัตรให้เรียบร้อยแล้วดันใส่ฝ่ามือเธออีกครั้ง “เธอเป็นคนขูดจนได้รางวัลใหญ่มาเชียวนะ”
หลี่เชียนส่ายหน้า “เงินพวกนี้เป็นของนายอยู่แล้ว”
เธอคิดอย่างนั้นจริง ๆ ลอตเตอรี่ขูดเป็นเกมวัดดวงอยู่แล้ว หลิวซวนกว้านซื้อลอตเตอรี่ราคา 20 หยวนทุกใบในร้าน จะบอกว่าพวกเขาโชคดี สู้บอกว่าเจ้าของร้านลอตเตอรี่โชคดีเสียยิ่งกว่า
