เจียงเสี่ยวซีไม่มีเวลาตามดารา แต่สมัยก่อนตอนตามดูซีรีส์ เธอก็เคยชอบนักแสดงบางคนเพราะบทบาทที่พวกเขาเล่น แล้วตามไปดูผลงานอื่น ๆ ของนักแสดงคนนั้น ไม่ว่าจะเป็นซีรีส์หรือวาไรตี้
บางทีการคอมเมนต์รัว ๆ ระหว่างดูซีรีส์ก็คงเป็นวิธีตามดาราเพียงอย่างเดียวของเธอแล้ว
อย่างเฉินซิงเฉินที่ตามไปงานต่าง ๆ ไปรับดาราที่สนามบิน ตามไปดูคอนเสิร์ต หรือไปเยี่ยมกองถ่าย เธอไม่เคยทำสักครั้ง ไม่มีประสบการณ์แม้แต่นิดเดียว
เมื่อมองกลุ่มคนที่กำลังรออยู่ทางนี้ แทบทุกคนถือถุงใบเล็ก ๆ อยู่ในมือ พร้อมชูโทรศัพท์เตรียมถ่ายทางออกด้านหน้าอยู่ตลอดเวลา
เจียงเสี่ยวซีออกจากบ้านมาพร้อมกระเป๋าแอลวีแบบสามสีขาวเพียงใบเดียว มือทั้งสองข้างว่างเปล่า ต่างจากพี่ ๆ น้อง ๆ ที่กำลังตื่นเต้นกันสุด ๆ อย่างกับอยู่กันคนละโลก
เธอสะกิดเฉินซิงเฉินที่กำลังถือโทรศัพท์เล็งไปข้างหน้าเหมือนกัน «ฉันไม่ได้เอาอะไรมาเลย แบบนี้จะไม่ค่อยเหมาะหรือเปล่า?»
«ไม่ต้องห่วงหรอก จะเอาของขวัญมาหรือไม่เอามาก็ได้ พี่อันไม่ถือเรื่องพวกนี้หรอก อีกอย่างเขาก็ไม่รับของขวัญราคาแพง พวกเราก็แค่ให้จดหมายที่เขียนด้วยมือเท่านั้นเอง»
เฉินซิงเฉินยิ้มปลอบใจ
เจียงเสี่ยวซีเข้าใจแล้ว
«มาแล้ว ๆ พี่อันมาแล้ว!» ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา บรรดาแฟนคลับที่รออยู่ตรงนั้นก็กรูกันไปข้างหน้าทันที
เจียงเสี่ยวซีไม่ทันระวัง จึงถูกแรงจากด้านหลังดันจนเซไปข้างหน้า โชคดีที่หลินฟางไหวตัวทัน รีบใช้มือข้างหนึ่งกดไหล่เธอไว้ ช่วยพยุงร่างไม่ให้ล้ม
«ทุกคนอย่าเบียดกันนะ อากาศร้อนมาก พวกเราเข้าไปในเต็นท์ด้านในกัน แต่ต้องเงียบ ๆ นะ อย่ารบกวนการทำงานของคนอื่น»
ซ่งอันสวมชุดโบราณในบทบัณฑิตหนุ่ม ยืนหลังตรง ดูเป็นคุณชายผู้สุภาพอ่อนโยน ราวกับหยกงามท่ามกลางเมฆา สง่างามไม่ธรรมดา หล่อมากจริง ๆ
เฉินซิงเฉินตื่นเต้นจนกุมมือเจียงเสี่ยวซีแน่น กระโดดโลดเต้นอยู่กับที่ «หล่อใช่ไหม? หล่อใช่ไหม? หล่อใช่ไหม? เจอของจริงแล้วสามีฉันหล่อกว่าเดิมอีกใช่ไหม?»
เจียงเสี่ยวซีหรี่ตายิ้ม «หล่อ! หล่อมาก!»