เจียเจาก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน เขาคิดว่าเมิ่งซูจะถูกระเบิดเป็นจุลไปแล้ว
"เจ้ารอดมาได้ยังไงน่ะ? ไม่ยอมตายตามแมวที่บ้านเจ้าไปด้วยกันรึ?"
เมิ่งซูมองเขาอย่างจนคำพูด ปากหมาจิ้งจอกนี่ไม่เคยพูดอะไรดีเลยจริง ๆ "เจ้านี่หวังให้ข้าตายขนาดนั้นเลยหรือไง?"
"จะเป็นไปได้ยังไง?" เจียเจาหัวเราะเบา ๆ แล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง "ชั้นสามเปิดแล้ว เราไปชั้นสามกันเถอะ"
เมิ่งซูไม่รีบร้อน "ชั้นสองถูกตีแตกแล้ว ตามหลักเกาะเหมียวเหมียวน่าจะปรากฏออกมาแล้ว ข้าตั้งใจว่าจะไปเกาะเหมียวเหมียวก่อน"
ได้ยินดังนั้น ดวงตาของสวี่หลินโจวก็เปล่งประกาย "เกาะเหมียวเหมียว! เกาะเหมียวเหมียวที่หายสาบสูญไปนานนั่นน่ะรึ!"
"ใช่แล้ว" เมิ่งซูพยักหน้า "เหมียวเหมียวเคยบอกข้าก่อนหน้านี้ ว่าพ่อแม่ของเขาใช้พลังของเขา ซ่อนเกาะเหมียวเหมียวเอาไว้ เขาบอกว่าขอแค่เขากลายเป็นราชาอสูร เกาะเหมียวเหมียวก็จะปรากฏตัวออกมาเอง บัดนี้หอคอยราชาอสูรทั้งชั้นมิติและชั้นเวลาก็ถูกตีแตกไปแล้ว เกาะเหมียวเหมียวก็ควรจะปรากฏตัวแล้ว"
สวี่หลินโจวตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ "ถ้าเกาะเหมียวเหมียวปรากฏขึ้นจริง ๆ งั้นข้าก็จะไปรับเลี้ยงเหมียวเหมียวสักตัว!"
เจียเจาหัวเราะเยาะ "แมวบนเกาะเหมียวเหมียวน่ะ แต่ละตัวมีทิฐิสูงส่ง คิดว่านายอยากเลี้ยงก็เลี้ยงได้รึ?"
สวี่หลินโจวเอาข้อศอกกระแทกเขา
"หุบปากเถอะ"
เจียเจาปัดป้องข้อศอกของเขา แล้วหันไปมองเมิ่งซู "นายไปเกาะเหมียวเหมียวทำไม?"