นายมีมารยาทบ้างไหม
เมิ่งซูพูดว่า "นายกับหลิงชิงเจวี๋ยเรียนจบมาจากโรงเรียนเดียวกันใช่ไหม"
วิธีฟันเงินเหมือนกันเป๊ะ
เจียเจาถาม "ไม่พอใจเหรอ วิธีนี้ได้เงินเร็วสุดแล้วนะ"
"มีวิธีที่ดูดีกว่านี้หน่อยไหม" เมิ่งซูกุมขมับยิ้มแห้ง "สวี่หลินโจวถึงจะน่ารำคาญไปหน่อย แต่ก็ไม่ถึงตายนี่นา"
เจียเจายักไหล่ "ไม่มีหรอก ก็เขาโง่รวยหลอกง่าย หลอกเอาเงินเขาง่ายสุดแล้ว"
เมิ่งซูหยิบยาคืนชีพออกมาจากช่องเก็บของหนึ่งขวด วางลงบนโต๊ะ "ถ้านายช่วยหาช่องทางขายให้ฉันได้ ยาขวดนี้ยกให้นายเลย"
"นี่มัน..." เจียเจาผวาเข้ามาใกล้ในพริบตา ดวงตาเป็นประกาย "ยาปรุงของหลิงชิงเจวี๋ย ที่ใช้คืนชีพได้ทันทีใช่ไหม"
"ใช่ แต่ฉันหาช่องทางขายไม่ได้ ถ้าขายได้ก็คงไม่ต้องกลุ้มเรื่องเงินแล้ว"
เจียเจานั่งลงที่โต๊ะ ไม่รีบเก็บยาขวดนั้น "ฉันพอจะมีช่องทางให้นายอยู่นะ... นายมียาอยู่เท่าไหร่"
"สามร้อยกว่าขวด"
"เยอะขนาดนั้น"
เมิ่งซูยิ้มแห้ง เขาขนห้องใต้ดินของหลิงชิงเจวี๋ยมาจนเกลี้ยง จะไม่เยอะได้ยังไง
เดิมทีก็ไม่รีบจัดการ แต่ตอนนี้หลิงชิงเจวี๋ยโวยวายจะเอาเงินมากขนาดนี้ เขาเลยต้องรีบหาทางขายยาพวกนี้ น่าเสียดายที่ยาปรุงแบบนี้ล้ำค่าเกินไป ในตลาดหาช่องทางขายไม่ได้เลย พอมีคนรู้ว่าเขามียาพวกนี้ อาจถึงขั้นถูกฆ่าได้
ถ้าขายให้คนซื้อส่วนตัว ก็ยากที่จะมีใครจ่ายราคาแพงหูฉี่ขนาดนี้ไหว