เมิ่งซูไปรับภารกิจเลื่อนขั้น ตามการคำนวณของระบบ อุปนิสัยและสไตล์การต่อสู้ของเขา ระบบแนะนำให้เขาเป็นอัศวิน
เขากลับบ้านไปบอกข่าวนี้กับหลิงชิงเจวี๋ย
หลิงชิงเจวี๋ยยังคงนอนบนเก้าอี้โยก ดูไร้เรี่ยวแรง "อัศวินงั้นหรือ... สมกับเป็นอาชีพนี้จริง ๆ เจ้านี่ชอบสอดรู้สอดเห็นเสียจริง สมกับจิตวิญญาณอัศวินดีนัก"
เมิ่งซูถามว่า "อัศวินมีประโยชน์อะไรหรือ"
"หน้าที่คือปกป้องดินแดนแห่งหนึ่ง ทักษะจะได้รับพรจากสุริยัน พลังโจมตีเพิ่มขึ้นอย่างมาก"
"ภารกิจเลื่อนขั้นของข้าคือ ผ่านการทดสอบอัศวิน เข้าเป็นสมาชิกคณะอัศวิน รางวัลคือค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10 หน่วย"
"แค่ 10 หน่วยเองหรือ"
ยังดีกว่าดาบเหมียวเหมียวเจี้ยนของเจ้าที่มีพลังโจมตี 1 หน่วยตั้งเยอะ!
หลิงชิงเจวี๋ยลุกขึ้นจากเก้าอี้โยกอย่างเกียจคร้าน เท้าคาง "ก็ได้ การเพิ่มค่าสถานะของมนุษย์ก็ประมาณนี้แหละ"
เขากวักนิ้วเรียกเมิ่งซู "มานี่ มานั่งใกล้ข้า"
เมิ่งซูนั่งลงข้าง ๆ เขาอย่างว่าง่าย "การทดสอบอัศวิน กำหนดให้ทำภารกิจรับใช้ชาวเมืองให้ครบ 100 ชิ้น ข้าทำครบแล้ว"
ในหนึ่งปีที่อยู่ที่อ่าวจันทรา เมิ่งซูคอยช่วยเหลือชาวเมืองเป็นครั้งคราว สวมบทบาท "ผู้รับใช้สารพัดประโยชน์" ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
"แล้วยังไงอีก"
"ต้องถึงขั้นสิบ ซึ่งก็ผ่านแล้ว"
"อืม"
"ต่อไปก็คือต้องไปเขียนใบสมัครที่คณะอัศวินในเมืองหลวง... แล้วผ่านการตรวจสอบของคณะอัศวิน ก็จะเป็นอัศวินได้"
หลิงชิงเจวี๋ยดูห่อเหี่ยว "ฟังดูน่าเบื่อชะมัด"
"ก็เป็นภารกิจนี่ น่าเบื่อก็ถูกแล้ว"
"อาชีพอัศวินขึ้นชื่อว่าเงื่อนไขเยอะแยะ แถมยังต้องสวามิภักดิ์ต่อชนชั้นสูง..."