กฎหมายระเบิดพลังกดดันออกมา เมิ่งซูไม่ทันได้ป้องกันตัว ถูกซัดกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร กระแทกเข้ากับกำแพง
ซี่โครงหักไปสองซี่ทันที เมิ่งซูกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง แล้วแอบใช้ยาปรุงฟื้นฟูเลือด
เขาพยุงตัวขึ้นจากพื้น ปาดเลือดที่มุมปาก
จะให้เหมียวเหมียวรู้ว่าเขาบาดเจ็บไม่ได้...
กฎหมายค่อยๆ ดึงดาบออก เลือดสีทองตรงกลางอกค่อยๆ หยุดไหล "ดีนะที่ข้าเป็นร่างอมตะ เกือบพลาดท่าให้เจ้าแล้ว"
เขาเหวี่ยงเหมียวเหมียวเจี้ยนเบาๆ "โอ้? ดาบเล่มนี้พิเศษไม่เบาเลยนะ ฝีมือราชาอสูรหรือ? มิน่าล่ะถึงทำลายเกราะป้องกันของข้าได้"
เหมียวเหมียวเจี้ยนยอมรับนายแล้ว เมิ่งซูตะโกนเรียก "เหมียวเหมียวเจี้ยน! กลับมา!"
เหมียวเหมียวเจี้ยนหายวับไปจากอากาศ วินาทีต่อมาก็ปรากฏในมือเมิ่งซู
กฎหมายหัวเราะอย่างมีเลศนัยยิ่งกว่าเดิม "เจ้าช่างน่าสนใจนัก ท่านกล้าผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ไปจัดการราชาอสูร กลับมาต่อต้านเทพเจ้าหรือ?"
"เกี่ยวกับเจ้าตรงไหน?" เมิ่งซูตวาดอย่างไม่เกรงใจ พลางชูนิ้วกลางขึ้นอีกครั้ง
กฎหมายถึงกับหลุดกรอบ "เจ้าลองชูนิ้วกลางอีกทีสิ?"
เมิ่งซูก็ใช้มืออีกข้างชูนิ้วกลางทันที สีหน้ายั่วยุหนักกว่าเดิม "ทำไม? จะตีข้าหรอ?"
กฎหมายพลิกข้อมือเพียงครั้ง ในพริบตาก็มาปรากฏตรงหน้าหลิงชิงเจวี๋ย เปลี่ยนเป้าหมายโจมตี
เทวโองการ: โจมตีทะลวงใจ!
แต่เมิ่งซูเฝ้าสังเกตสถานการณ์ทางฝั่งหลิงชิงเจวี๋ยตลอด เตรียมพร้อมไว้ก่อนแล้ว จึงวาร์ปตามมาเช่นกัน
ปัดป้อง!
โดนเขาขัดขวางการโจมตีได้อีกครั้ง ข้อมือเมิ่งซูสั่นชาจากแรงสะท้อน พลังของกฎหมายรุนแรงเกินไป เขาคุกเข่าข้างเดียวอย่างควบคุมไม่อยู่ แล้วกระอักเลือดออกมาอีกคำอย่างแรง