(ตอบแทนเรตติ้ง 8.4 ที่ขึ้นมา เลยเพิ่มตอนพิเศษ 3/3)
“ไม่เหมือน”
มีคนอดทักขึ้นมาเบา ๆ
สายตาคาชีจ้องเขม็ง “พวกคนขายเนื้อไม่มีพาหนะแบบนี้ และก็...สัตว์หินยักษ์แบบนี้ด้วย”
ทักกำค้อนหินในมือแน่น กล้ามเนื้อแขนปูดโปน จัดท่าต่อสู้ “ไม่สนว่าใคร! กล้าเข้ามาใกล้ตรงนี้ ก็คือศัตรูของเรา!”
เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จ้องไปที่เสิ่นสวินที่อยู่ไกล ๆ สุดเสียงปอดคำรามออกมาดังก้องกังวาน
เสิ่นสวินได้ยินเสียงคำรามนั้น ไม่เพียงไม่หยุด แต่กลับเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นอีกนิด
จนระยะห่างเหลือประมาณห้าสิบเมตร เธอจึงให้ซวงหยูหยูหยุดฝีเท้า
ชาวเผ่าชีพจรพิภพฝั่งตรงข้ามต่างเตรียมพร้อมรับศึก ถือหอกหินและขวานหิน กล้ามเนื้อตึงเกร็ง ลำคอส่งเสียงขู่คำรามต่ำ ๆ
ทักกระแทกค้อนหินลงกับพื้น เกิดเสียงทึบ จ้องเสิ่นสวินอย่างเหี้ยมเกรียม ตะโกนสุดเสียง “หยุด! พวกคนขายเนื้อเวรพวกนี้! ยังกล้ากลับมาอีกเรอะ!”
ชาวเผ่าชีพจรพิภพข้างหลังเขาพากันส่งเสียงอึกทึก ชี้ไปที่เสิ่นสวินแล้วด่าทอ
“เป็นพวกเดียวกับคนขายเนื้อพวกนั้น!”
“ไสหัวไปจากแผ่นดินของเรา!”
“พวกผู้บุกรุกสกปรก!”
เสิ่นสวินเดิมทีฉาบรอยยิ้มใจดีไว้เต็มหน้า เตรียมจะพูดคุยกับพวกเขาอย่างเป็นกันเอง
แต่พอถูกพวกเขาชี้หน้าด่าเป็นชุด โดยเฉพาะคำว่า “พวกเดียวกับคนขายเนื้อ” ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าเธอหายวับไปในทันที
เธอตั้งใจมาดี ๆ ยัง “ช่วย” พวกเขาล้างแค้นให้อีก กลับกลายเป็นว่าพอเจอกันหน้าก็โดนเหมาเป็นศัตรูเสียอย่างนั้น มันเรื่องอะไรกัน?