(ตอบแทนเรต 8.1 ที่เพิ่มขึ้น ขอเพิ่มตอนให้ 2/3)
“ผูกพันสำเร็จแล้ว ท่านอาจารย์จ้าว” กู้หวยอันเอ่ยขึ้น
จ้าวหวยหลี่ดึงแว่นตากันแดดลง เผยให้เห็นดวงตาที่หรี่เป็นเส้นโค้งด้วยรอยยิ้ม แล้วยกมือประสานกันไปมาเพื่อแสดงความขอบคุณ พูดขอบคุณว่า “ขอบคุณสหายกู้มาก ขอบคุณๆ”
ลูกอมนมครึ่งชิ้นที่อยู่ในกระเป๋าเขาหลุดออกมา เขารีบก้มลงเก็บใส่กระเป๋าแล้วดึงแขนศิษย์เดินออกไปอย่างรวดเร็ว ก้าวเท้าเร็วจนไม่เหมือนคนอายุใกล้เจ็ดสิบ
วิ่งกลับมาที่สถาบันวิจัยบนพื้นดิน จ้าวหวยหลี่หลบอยู่ในซอกบันได ยัดผ้าพันหัวลายดอก แว่นตากันแดด และหน้ากากทั้งหมดลงในกระเป๋าของศิษย์ แล้วจัดชุดจงซานให้เรียบร้อย กระแอมเสียงหนึ่ง
“ทำสีหน้าเป็นธรรมชาตินะ อย่าให้แตก” จ้าวหวยหลี่ถลึงตาดูศิษย์ ทำหน้านิ่งแบบตอนทำงานวิจัย แล้วค่อยๆ ผลักประตูสถาบันเข้าไป
ในห้อง ซุนหย่วนซินและซ่งหมิงเช่อกำลังดูรายงานข้อมูลที่เพิ่งพิมพ์ออกมา
ซุนหย่วนซินมือซ้ายถือรายงาน มือขวากำปากกา โมโหพูดว่า “ท่านลวี่คนนั้น ใจดำจริงๆ! รอฉันไปถึงเกาะดวงดาวเมื่อไหร่ จะต้องจับเธอโยนลงน้ำให้รู้ซึ้ง! ส่งตัวนักวิจัยไปตั้งสองรุ่นแล้ว กลับไม่พาฉันไปด้วย ตอนแรกก็พูดดีๆ ว่ามีโควต้าเมื่อไหร่จะเรียกฉัน ตอนนี้สิ ไม่เห็นแม้แต่เงา!”
ซ่งหมิงเช่อผลักแว่นตาสำหรับอ่านหนังสือ กัดฟันพูดเสริม “ดูอาวุโสสิ เราด้อยกว่าตรงไหน? ก็แค่อายุเยอะหน่อย! เกาะดวงดาวใหญ่ขนาดนั้น มีของใหม่ๆ มากมาย ถ้าไม่มีพวกเรารุ่นใหญ่นั่งคุม ปล่อยให้เด็กรุ่นใหม่ทำตามลำพัง จะทำอะไรสำเร็จได้? เหล่าจ้าว ท่านว่าไหม?”