“ไม่ถูก” เธอขมวดคิ้ว “เมื่อกี้เธอบอกว่าที่นี่เคยเป็นภูเขา แม่น้ำใต้ดินถูกปิดกั้น สุสานโบราณสร้างอยู่ในท้องเขา แต่ตอนนี้ข้างบนกลับเป็นทะเลสาบใหญ่ ภูเขากลายเป็นทะเลสาบได้ยังไง?”
จี้เยว่เงยหน้ามองแสงสีฟ้าบนยอดโดม
“เพราะว่าต่อมา บนฟ้ามีฝนดาวตกตกลงมา”
“ฝนดาวตก?”
“หินก้อนใหญ่ที่ลุกเป็นไฟจำนวนมากตกลงมาจากฟ้า ก้อนใหญ่ๆ หลายก้อนทุบสันเขาพัง กำแพงภูเขาถล่ม ภูเขาถูกสั่นสะเทือนจนแตกออก แผ่นดินสั่นไหวตลอดเวลา ภูเขาจมลงไปทีละชั้นๆ”
ในหัวของเสิ่นสวิน ภูเขาสูงลูกนั้น “ปัง” แตกกลายเป็นแอ่งกระทะ
เธออดพึมพำไม่ได้ “เกาะดวงดาวเวอร์ชันสุ่มเปิดกล่องอุกกาบาตสินะ...”
จี้เยว่ฟังไม่เข้าใจ แต่พูดต่อ “หลังจากนั้นก็เกิดแผ่นดินไหวรุนแรงอีกหลายครั้ง สุสานโบราณก็จมลงไปพร้อมกับชั้นหินที่แตกร้าว ตกลงไปในถ้ำหินปูนที่ลึกกว่า ต่อมา ก็มีฝนตกหนักอยู่นานมาก น้ำฝนไหลเข้าไปในแอ่งภูเขาที่ทรุดตัวลงจนเต็ม ระบายออกไม่ได้ ฝนหยุดแล้ว ว่านเซิงพัวก็ถือกำเนิดขึ้น”
เสิ่นสวินเรียบเรียงเหตุการณ์ทั้งหมดในหัว
ตอนแรกสุด ที่นี่คือภูเขาที่ทะลุถึงทะเล
ในท้องเขามีแม่น้ำใต้ดิน
สิ่งปนเปื้อนเหวลึกไต่ตามแม่น้ำใต้ดินจากใต้ทะเลเข้ามา ราชวงศ์พบต้นตอ พาคนมาทำลายทางเชื่อมสู่ทะเล ตัวเองก็ตายในสนามรบ
คนรุ่นหลังใช้หินดำนอกพิภพสร้างสุสานโบราณ
แล้วก็เกิดแผ่นดินไหวภูเขาถล่มเป็นแอ่ง ฝนตกหนักจนน้ำเต็มแอ่งภูเขา กลายเป็นว่านเซิงพัว
ส่วนสุสานโบราณกับแม่น้ำใต้ดินสายเก่า ถูกกดอยู่ใต้ท้องทะเลสาบลึกกว่าเดิม