“ปัง!”
นกอีกตัวพุ่งชนเข้าไป
แผงระบบเด้งข้อความขึ้นมาในจังหวะนั้นพอดี
[ติ้ง!]
[ภารกิจที่ถูกกระตุ้น “ตามหาฝูงนกหางเพลิงที่สูญหาย” สำเร็จแล้ว]
[ผลการสืบสวน: ฝูงนกหางเพลิงหลงใหลในเสียงอันไพเราะ ประกอบกับนิสัยขโมยไข่ของแมววงน้ำค้างแข็ง ส่งผลให้จำนวนประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว]
[รางวัลภารกิจ: 200 แต้มการเติบโต]
[แต้มการเติบโตปัจจุบัน: 4455]
เสิ่นสวินเหลือบดูแต้มการเติบโต ครั้งนี้ไม่ถูกหักยอดหนี้ ได้มาเต็ม ๆ เสียที! มองยอดเงินสี่พันกว่านั้น ความรู้สึกโล่งใจค่อย ๆ ไหลเวียนกลับมา
จากนั้น แผงระบบก็รีเฟรช กล่องภารกิจใหม่เด้งออกมา
[ภารกิจใหม่: ปลาที่หายไป]
[รายละเอียดภารกิจ: ปลาคือห่วงโซ่ที่สำคัญที่สุดในระบบนิเวศของดินแดนหมายเลข 019 แมววงน้ำค้างแข็งสูญเสียแหล่งอาหารปลา จึงหันไปล่านกหางเพลิงแทน ก่อให้เกิดภัยพิบัติทางนิเวศลูกโซ่ โปรดให้นักสร้างสืบหาสาเหตุการหายไปของปลา และฟื้นฟูประชากรปลาในว่านเซิงพัวและแหล่งน้ำโดยรอบ]
[รางวัลภารกิจ: 500 แต้มการเติบโต]
เสิ่นสวินเล่าเนื้อหาภารกิจใหม่ให้คนอื่นฟัง
ไขปริศนาได้แล้ว!
เป็นปัญหาที่ปลาจริง ๆ ด้วย
ตรงกับที่หนิงซู๋หยูคาดเดาไว้เป๊ะ
“แค่หาปลากลับมาได้ แมวมีข้าวกิน นกรักษาไข่ไว้ได้ ภารกิจถึงจะสำเร็จ”
กำลังจะคุยกันต่อ ซวงหยูหยูก็ย่องมาจากด้านหลัง ชะโงกหน้ามองเข้าไปข้างใน
“เจ้านกโง่พวกนั้นชนทุกวันเป็นประจำ” น้ำเสียงของมันนิ่งเฉยผิดปกติ เห็นชัดว่าเคยชินจนชินชาแล้ว “บางตัวก็ชน บางตัวก็ร้อง เวลามันชน พวกมันไม่สนใจลูกนกหรือไข่ทั้งนั้น ต่อให้เธอยกไข่ไปต่อหน้าต่อตามัน พวกมันก็ไม่แม้แต่จะมอง”