แสงวาบผ่านหน้าไปชั่วขณะ
เท้าทั้งสองข้างเหยียบลงบนพื้นอิฐหินหยาบ ๆ
เสิ่นสวินเงยหน้ามองไปรอบ ๆ พบว่าตัวเองอยู่ในห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่ง
จะเรียกว่าห้องก็จริง แต่จริง ๆ แล้วมันเรียบง่ายเกินจะบรรยาย
เตียงหินแผ่นหนึ่ง ปูด้วยผ้าสีเทาบาง ๆ ที่ไม่รู้ว่าทำจากอะไร
ชิดผนังมีโต๊ะหินตัวหนึ่ง หน้ามีเก้าอี้ตัวหนึ่ง กำแพงทั้งสี่ด้านก่อด้วยอิฐหินสีเทาหม่น รอยต่อเต็มไปด้วยโคลนสีน้ำตาลเข้ม หน้าต่างมีแสงส่องเข้ามา ทำให้ห้องไม่มืดจนเกินไป
เสียงของระบบดังขึ้นข้างหู
[ผู้ถูกส่งตัวหมายเลข 019 ถูกส่งมายังตำแหน่งที่กำหนดรอบสนามฝึกแล้ว การส่งตัวเสร็จสิ้น]
[หลังจากนี้ต้องทำการฝึกทุกหลักสูตรให้ครบถ้วนจึงจะออกจากที่นี่ได้ เมื่อเข้าสนามฝึกแล้ว โปรดเชื่อฟังคำสั่งทั้งหมดของผู้ฝึกสอน ปฏิบัติตามการจัดการ เรื่องอื่น ๆ จัดการด้วยตนเอง]
[บนโต๊ะมีป้ายหมายเลขผู้เข้ารับการฝึกและสตาร์โนซอลหนึ่งชิ้น ป้ายหมายเลขโปรดพกติดตัวไว้ ห้ามทำหาย หลังจากนี้จะมีเจ้าหน้าที่นำทางมารับคุณ คุณสามารถใช้สตาร์โนซอลเป็นค่าตอบแทนได้]
เสิ่นสวินงงไปสองวินาที เริ่มย่อยข้อมูลมากมายที่เพิ่งได้รับ
เธอเดินไปที่โต๊ะหิน
บนโต๊ะมีของสองอย่าง
แผ่นโลหะกลมขนาดเท่าเหรียญ “1 หยวน” หนึ่งแผ่น ไม่รู้ว่าทำจากวัสดุอะไร ผิวสลักลวดลายประณีต ถือในมือค่อนข้างหนัก
นี่น่าจะเป็นสตาร์โนซอลที่ระบบพูดถึง
อีกอย่างที่เรียกว่าแผ่นหมายเลขเล็กกว่านั้นอีก
เป็นแผ่นบางขนาดประมาณถ่านกระดุม รอบขอบมีลวดลายคล้ายเฟือง ตรงกลางสลักอักขระสามตัว