กลับมาที่แท่นหิน
เสิ่นสวินดูแผนที่ สิ่งปนเปื้อนเหวลึกกลุ่มนั้นกำลังเดินทางมาถึง
“ตั้งปืน!”
หนิงซู๋หยูวางปืนกลไว้ที่ขอบแท่นหินเล็งไปทางลาดขึ้นเขา ลู่หว่านถังย่อตัวอยู่อีกด้าน ปืนไรเฟิลเล็งไปข้างหน้า จี้เยว่ถอยไปอยู่ข้างแท่นหิน สี่ขายืนอยู่ในน้ำตื้น ลำตัวขวางอยู่หน้าแท่นหิน ราวกับกำแพงมีชีวิต
ไข่สีครามลายทองใต้ท้องของมัน ถูกหางค่อยๆ เลื่อนไปไว้ในหลุมด้านในสุดของแท่นหิน
ทางลาดขึ้นเขาด้านหน้าแท่นหินกว้างเพียงสี่เมตร ความลาดเอียงเกือบสามสิบองศา
สิ่งปนเปื้อนเหวลึกคิดจะบุกขึ้นมา ต้องผ่านด่านจี้เยว่ก่อน แล้วปีนขึ้นทางลาดกว้างสี่เมตร บนสุดยังมีการยิงไขว้ของสามคน
ส่วนทางน้ำสามด้านถึงจะข้ามมาได้ แต่ผิวน้ำโล่ง ไม่มีที่กำบัง
สามคนบนแท่นหินเพิ่งตั้งจุดยิงได้ไม่เกิน 20 นาที สิ่งปนเปื้อนเหวลึกระลอกแรกก็มาถึง
“ก๊าๆๆ!”
เสียงร้องราวกับขูดกระดูกดังมาจากทั่วทุกทิศ กระทบกันไปมาในถ้ำหินปูนใต้ดิน เสียงก้องกังวานทำให้คนรู้สึกเสียวฟัน
เสิ่นสวินหมอบอยู่ที่ขอบแท่นหิน มองลงไปผ่านแว่นกลางคืน หัวใจเต้นแทบกระโดดออกมาที่ลำคอ
ตรงหน้าทางลาดขึ้นเขา ฝูงสิ่งปนเปื้อนเหวลึกสีดำทะมึนกำลังไหลมาทางช่องทาง ตัวที่วิ่งนำมาถึงเชิงลาดแล้ว สามกรงเล็บกระดูกสลับกันขูดบนผิวหิน เกิดเสียง “ก๊ากๆ” ที่ทำให้ขนหัวลุก
ข้างหลังยังมีอีก อีกมากมาย หนาแน่นจนมองไม่เห็นที่สิ้นสุด