เอาชีวิตรอดต่างดาว? ฉันขอส่งให้ประเทศชาติเลยดีกว่า

ตอนที่ 164 หอคอยทะลุฟ้า 19

6 นาที· 1.5K คำ

ชายหน้ากากผมขาวคิดว่าคนผู้นี้สามารถเอาฟันภูตหินมาได้มากมายขนาดนั้น น่าจะมีฝีมืออยู่บ้าง

เขากล่าวเสริมว่า "ถ้าแกมีชีวิตจริง ๆ จนได้ฟันและน้ำตาของสัตว์กระทุ้งหินมา ก็ไปหาฉันที่ชั้น 6500 ได้เลย ตอนนี้ยืนเข้าไปก่อน ฉันจะส่งแกไปที่ชั้น 6000"

พูดจบ เขาก็หันหลังเดินไปที่ขอบแท่นส่งตัว จัดการกับก้อนหินบนพื้นเล็กน้อย แล้วใช้นิ้วแตะลงบนพื้นหลายครั้ง แท่นเวทสีเงินก็เริ่มหมุน สัญลักษณ์ละเอียดบนพื้นเรืองแสงไล่เรียงกันเป็นวง ๆ

เสิ่นสวินรีบเก็บห่อผ้าเล็ก ๆ ใส่กระเป๋าชั้นในอย่างคล่องแคล่ว แล้วเดินเข้าไปกลางแท่นอย่างว่าง่าย พอเท้าเหยียบมั่นคง แสงเงินที่ขอบแท่นส่งตัวก็ไต่ขึ้นตามพื้นรองเท้าทันที

ชายหน้ากากผมขาวยืนอยู่นอกแท่นส่งตัว ดวงตาสองสีแดงดำจ้องมองเธอผ่านหน้ากาก ก่อนจะจากไปก็เตือนอีกคำ "พื้นที่ตั้งแต่ชั้น 6000 ขึ้นไป ภาระต่อร่างกายของผู้เข้ารับการฝึกจะเพิ่มขึ้นอีกขั้น รับไม่ไหวก็ถอย อย่าฝืน"

เสิ่นสวินพยักหน้าเร็วมาก น้ำเสียงจริงใจถึงที่สุด "ท่านวางใจได้เลย จุดแข็งที่สุดของฉันก็คือไม่เคยฝืนตัวเอง ถ้ามีอันตรายฉันจะหนีทันที!"

ชายหน้ากากผมขาวไม่ได้ตอบอะไร รู้สึกว่าคำพูดนี้เชื่อได้แค่สามส่วน

แสงเงินพุ่งขึ้น ความรู้สึกไร้น้ำหนักแผ่เข้ามา

พอเสิ่นสวินมองเห็นอะไรชัดอีกครั้ง ทัศนียภาพรอบข้างก็เปลี่ยนไป ชั้นนี้มีแสงสว่างบ้าง แต่โดยรวมยังมืดมัว วินาทีถัดมา จมูกก็สูดดมกลิ่นฝุ่นที่กลืนเข้าไปจนแสบคอ

แท่นส่งตัวใต้เท้าเสิ่นสวินหดหายไปกับเสียง "ชัวะ" เสียงกรีดร้องสุดเสียงจนแทบแตกก็ดังเข้าโสตประสาท

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป