ฉู่ชิงเหอพลิกตัวลุกขึ้นจากเบาะฝึก ใช้มือกดเอวข้างที่ถูกกระแทกจนชา ปัดฝุ่นบนชุดฝึกทหาร แล้วมองไปที่เสิ่นสวิน
“ขอบคุณที่เกรงใจ” ฉู่ชิงเหอยืดตัวตรง ยืนตรงทำความเคารพ
เสิ่นสวินสะบัดข้อมือ “ไม่เป็นไร เมื่อกี้หมัดเธอแรงใช้ได้เลย”
คางเชิดขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเจ้ากี้เจ้าการนิดๆ
ในใจคิดว่า ถ้าไม่ใช่เพราะถูกเสี่ยวเฮยซ้อมบนหอคอยทะลุฟ้าเป็นร้อยเป็นพันครั้ง ท่าจะหลบไม่ได้จริงๆ หมัดของเสี่ยวเฮยหนักกว่าหมัดนี้หลายเท่า ทุบลงบนตัวขนาดกระดูกยังแทบแตก
มองตอนนี้ การโดนซ้อมมาก่อนไม่สูญเปล่าเลย
สมาชิกทีมชายอีกสองคนที่มาจากเขี้ยวมังกร คนหนึ่งชื่อเยียนจิงหาน อีกคนชื่อลู่เซียวถิง
ทั้งสองมองตากัน แลกสายตากันหนึ่งที
พวกเขาเพิ่งมาถึง ก่อนมาพวกเขาเคยเห็นเอกสารของเสิ่นสวิน คนผู้นี้คือท่านผู้บัญชาการของนครซิงสวิน
เป็นคนที่พาคนเดินทางข้ามระหว่างโลกกับดาวต่างดาวได้
ตอนที่ได้ยินคำว่าดาวต่างดาวครั้งแรก สิ่งแรกที่คิดคือเป็นไปไม่ได้ เทคโนโลยีของโลกก้าวหน้าขนาดนั้นแล้วหรือ? ส่งตัวคนคนเดียวไปดาวต่างดาวได้ด้วยหรือ?
ภารกิจที่พวกเขาได้รับ คือการชนะในเวทีต่อสู้ที่จะมีขึ้น แล้วคุ้มกันตัวบุคคลชื่อเสิ่นสวินคนนี้อย่างใกล้ชิด
เยียนจิงหานก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว บิดคอ เสียงข้อต่อดังก๊อบแก๊บ “ท่านผู้บัญชาการ ผมเยียนจิงหาน อยากขอประลองสักสองสามท่า”
เขาสูงเกือบหนึ่งเมตรเก้าอกกว้างหลังหนา ยืนอยู่ตรงนั้นราวกับกำแพง
ในรอบคัดเลือกเมื่อครู่นี้ เขาคนเดียวจัดการฟางอวี่และฉินหยวนซานได้สองคน ลงมือหนักมาก เลือกจู่โจมแค่ข้อต่อและจุดสำคัญ