ข้อความส่วนตัว
เขากดเปิดดู พบว่าคนที่ส่งข้อความมาชื่อเย่ฝาน
“หลินเยว่ ฉันคือเย่ฝาน”
“ฉันจะให้โอกาสนาย เข้าร่วมตำหนักราชามังกร...”
หลังจากนั้นยังมีข้อความตามมาอีกสองข้อความ
“หลินเยว่ นายหมายความว่ายังไง?…”
หลินเยว่กวาดตามองข้อความเหล่านั้น คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย
เย่ฝาน?
ชื่อนี้ฟังดูคุ้นหูอยู่บ้าง
เขาหลับตาครุ่นคิด ก่อนจะนึกออกในทันใด
เย่ฝาน
หัวหน้าขบวนรถของตำหนักราชามังกรในชาติก่อน
กองกำลังของพวกเขาติดอันดับหนึ่งในสิบ มีสมาชิกหลายหมื่นคน กำลังแข็งแกร่ง และแทบทุกเขตล้วนมีคนของตำหนักราชามังกรเคลื่อนไหวอยู่
พูดได้ว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้เล่นที่ใหญ่ที่สุดในเกมเอาชีวิตรอดบนเส้นทาง
ชาติก่อน หลินเยว่เคยสมัครเข้าร่วมตำหนักราชามังกรเหมือนกัน
ตอนนั้นเขาเพิ่งเข้าเกมได้ไม่นาน เลือกรถถังมาคันหนึ่ง ทั้งวิ่งช้าและมีทรัพยากรน้อย พอได้ยินว่าตำหนักราชามังกรมีคนมากและอิทธิพลกว้างขวาง จึงลองส่งใบสมัครไปดู
ผลคือถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
ตอนนั้นเขาไม่มีฝีมือจริง ๆ ถูกปฏิเสธก็ทำได้แค่ยอมรับ
แต่ตอนนี้...
หลินเยว่เอนพิงพนักเก้าอี้ มุมปากยกเป็นรอยยิ้มหยัน ก่อนจะเบ้ปาก
ชาติก่อนทำเป็นไม่เห็นหัวฉัน ตอนนี้ต่อให้คิดจะเกาะฉันก็ไม่มีสิทธิ์
นิ้วของเขาเคาะลงบนหน้าจอ พิมพ์ไปสองคำ
“ไอ้โง่”
ส่งข้อความ
จากนั้นก็บล็อกเย่ฝานทันที
เด็ดขาด ไม่เหลือคำพูดเกินจำเป็นแม้แต่คำเดียว
หลินเยว่ลุกขึ้น ปัดฝุ่นบนกางเกง