ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าสิบอันดับแรกได้รางวัลระดับนี้ ใครมันจะค่อย ๆ คลานไปเปิดกล่องบนถนน?
พวกเขาถึงเพิ่งตื่นจากฝัน ในตอนนั้นเองที่สำนึกได้ว่าความเร็วสำคัญแค่ไหน
แต่มันสายไปแล้ว
ช่องว่างที่ถูกทิ้งห่างไว้ก่อนหน้านี้ ไม่ใช่สิ่งที่ชดเชยได้ในเวลาอันสั้น
และตอนนี้......
หลินเยว่เหลือบมองเวลาระบบ
ผ่านไปแค่ยี่สิบนาทีนับจากเริ่ม
คนอื่นยังขับรถเอื่อย ๆ หยุดเปิดกล่องเป็นระยะ
แต่เขาวิ่งครบ 100 กิโลเมตร เข้าสู่ด่านแรกไปแล้ว
เหลือเวลาอีก 7 วัน ก่อนระบบประกาศรางวัลกระดานแต้มระยะทาง
ช่วงพัก 7 วัน
เกินพอ
มุมปากของหลินเยว่ยกขึ้นเล็กน้อย
วินาทีนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง
[ยินดีต้อนรับผู้เล่น หลินเยว่ (ผู้นำ) สู่ด่านแรก: ถนนแสงอาทิตย์แผดเผา]
[ระยะทางรวมด่านแรก: 10000 กิโลเมตร]
[จำกัดเวลา: 10 วัน]
[คำแนะนำพิเศษ: จะมีสถานีเติมเชื้อเพลิงปรากฏขึ้นทุก 1000 กิโลเมตร โปรดวางแผนปริมาณเชื้อเพลิงอย่างรอบคอบ]
[แดดเปรี้ยงขนาดนี้ ใครล่ะจะไม่อยากเปิดแอร์จิบเครื่องดื่มเย็น ๆ แต่ระวังอย่าให้ตกขบวนล่ะ!]
ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนเงียบลง ทัศนียภาพตรงหน้าหลินเยว่ก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
โคนิกเซ็กของเขาปรากฏขึ้นบนถนนสายใหม่เอี่ยม
ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เส้นทางมือใหม่สองข้างทาง แม้จะไม่ได้รกทึบ แต่อย่างน้อยยังมีต้นไม้บ้าง
แต่ตอนนี้......
สุดสายตา แทบไม่มีพืชพรรณสูงใหญ่เลยสักต้น
สองข้างทางมีเพียงกอพุ่มไม้เตี้ย ๆ และทะเลทรายที่กินอาณาบริเวณกว้างใหญ่
ท้องฟ้าครามไร้เมฆ
ดวงตะวันหนึ่งดวงแขวนอยู่ตรงศีรษะ แสงแดดเจิดจ้าแผดเผาทอแสงลงมาอย่างไร้ปรานี
หลินเยว่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในทันที
อุณหภูมิภายในรถกำลังพุ่งสูง
ตัวเลขอุณหภูมิบนแผงหน้าปัดเริ่มกระโดด
28°C......
30°C......
32°C......
หลินเยว่ขมวดคิ้ว
จากนั้นเอื้อมมือเปิดแอร์รถยนต์
ลมเย็นวาบหนึ่งพุ่งออกมาจากช่องแอร์ ปะทะใบหน้าเต็ม ๆ
อากาศอับร้อนภายในรถถูกไล่ต้อนออกไปอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ห้องโดยสารที่เมื่อครู่ยังเหมือนลังถึง กลายเป็นเย็นสบายชื่นใจในชั่วพริบตา
หลินเยว่ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เอนหลังพิงเบาะ หลับตาพักผ่อน
แต่เขาไม่ดีใจเร็วเกินไป
ถนนแสงอาทิตย์แผดเผา ตามชื่อบอก ยิ่งไปข้างหน้ายิ่งร้อน
ในชาติก่อนเขาจำได้แม่นว่า ช่วงครึ่งหลังอุณหภูมิจะพุ่งทะยานถึงขั้นเกินจริง อุณหภูมิพื้นผิวถึงกับทอดไข่สุกได้
เมื่อถึงตอนนั้น ต่อให้มีแอร์รถยนต์ก็แทบทนไม่ไหว
ความร้อนระดับนี้ตอนนี้ เป็นแค่ของว่าง
บททดสอบที่แท้จริงยังรออยู่ข้างหน้า
หลินเยว่ไม่รีบสตาร์ทรถ เพราะข้างทางมีอาคารสูงใหญ่หลังหนึ่งปรากฏขึ้น
อาคารทั้งหลังดูทันสมัยมาก สูงสองชั้น ดูแล้วน่าจะราวสามสี่ร้อยตารางเมตร
ภายนอกสีเงินวาว เส้นสายเรียบลื่น ผนังทำจากวัสดุมันวาวบางอย่าง สะท้อนแสงแดดเป็นประกายจาง ๆ
บางจุดยังประดับด้วยผนังกระจกโปร่งใส ให้ความรู้สึกเหมือนเทคโนโลยีล้ำยุค
ไม่ถึงกับใหญ่ แต่กลับสะดุดตาเป็นพิเศษในทะเลทรายรกร้างแห่งนี้
มองจากระยะไกล ราวกับเพชรเงินที่ถูกทิ้งไว้ในกองทราย
สถานีเติมเชื้อเพลิง
หลินเยว่ขับรถเข้าไปใกล้ จอดสนิทแล้วเปิดประตูรถก้าวลง
ทันใดนั้น คลื่นความร้อนก็พัดเข้าใส่
อากาศร้อนระอุปะทะหน้า เหมือนเปิดประตูเตาอบ กระแสลมร้อนผ่าวพุ่งเข้าใส่หน้าเต็มแรง
หลินเยว่ขมวดคิ้ว หรี่ตาลงโดยสัญชาตญาณ
อุณหภูมิภายนอกร้อนจนเกินเหตุ แสงแดดจ้าสาดลงมาบนร่างกาย ผิวหนังรู้สึกเหมือนถูกเผาลวกในทันที
เขาเร่งฝีเท้า พุ่งตัวเข้าไปในประตูอาคารในไม่กี่ก้าว
พอพ้นประตู ก็รู้สึกถึงความเย็นวาบทันที
เครื่องปรับอากาศภายในห้องโถงเปิดแรงมาก ตรงข้ามกับความร้อนข้างนอกอย่างสิ้นเชิง
เมื่อครู่ยังร้อนแทบทนไม่ไหว ตอนนี้ทั้งร่างกลับสบายขึ้นมาหมด
ห้องโถงได้รับการตกแต่งอย่างทันสมัย
ผนังสีขาว พื้นเรียบลื่น แสงไฟนุ่มนวลไม่แยงตา
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ไม่รู้ว่าเป็นกลิ่นอะไร แต่ได้กลิ่นแล้วรู้สึกผ่อนคลาย
ตรงข้ามกับประตูคือเคาน์เตอร์ ท็อปหินอ่อนสีขาว สะอาดหมดจดไร้ฝุ่น
ด้านหลังเคาน์เตอร์มีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่
กระโปรงสั้นสีแดง ดีไซน์เข้ารูปขับเน้นสัดส่วนเรือนร่างที่เซ็กซี่เย้ายวน
เรียวขาสวยงามคู่หนึ่งโผล่พ้นมิดี มิดีหุ้น ผิวขาวผุดผ่องจนจับตา
รูปโฉมงดงามนัก ใบหน้าละเอียด ดวงตาคู่หนึ่งเปี่ยมเสน่ห์เป็นประกายระยิบระยับ เวลามองคนจะมีแววเย้ายวนอยู่สามส่วน
มุมปากแต้มรอยยิ้มจาง ๆ คล้ายมีคล้ายไม่มี แฝงไว้ด้วยความเกียจคร้านและออดอ้อน
ใครได้มองก็อดรู้สึกเลือดสูบฉีดขึ้นมาไม่ได้
เธอเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสาวมั่นเย้ายวนใจ
“ยินดีต้อนรับผู้เล่นผู้นำหลินเยว่ มาสู่โอสถ ดิฉันเป็นพ่อบ้านประจำตัวของท่าน ชื่อเหยียนเอ๋อค่ะ ไม่ทราบว่าท่านต้องการอะไรหรือไม่เพคะ?”
เสียงหวานเยิ้ม แฝงนัยยะยั่วยวนเล็กน้อย
หลินเยว่มองเธอแวบหนึ่ง สีหน้าสงบนิ่ง
ในชาติก่อนเขาไม่ใช่ว่าติดต่อกับ NPC พวกนี้น้อย
ถึงพวกหล่อนจะหน้าตาสวย หุ่นเซ็กซี่ เสียงยั่วยวน แต่ห้ามแตะต้องเด็ดขาด
ไม่อย่างนั้นจะถูกลบออกโดยระบบ
ในชาติก่อนก็มีพวกไม่รู้จักที่ตาย รู้สึกว่าก็แค่ NPC ยื่นมือจะมาลวนลาม หรือพูดจาลวนลามไม่กี่คำ
ผลคือในเสี้ยววินาทีต่อมา คนก็หายไปทั้งเป็น
ไม่เหลือแม้แต่ซาก
นับจากนั้น ไม่มีใครกล้ามีความคิดเกินเลยกับ NPC พวกนี้อีก
หลินเยว่ไม่สนใจหล่อน เปิดหน้าร้านค้าขึ้นมาเอง
ทันใดนั้น สิ่งของจำนวนมากก็ปรากฏขึ้น รายการแน่นขนัดจนตาลาย
[แบบแปลนอัปเกรดยานพาหนะเลเวล 2: 5000 แต้มระยะทาง]
[แบบแปลนเครื่องกรองน้ำ: 1000 แต้มระยะทาง]
[ไรเฟิล AK47: 500 แต้มระยะทาง]
[ชุดซ่อมบำรุงพาหนะ: 500 แต้มระยะทาง]
[ไฟฉาย: 50 แต้มระยะทาง]
[กล้องสองตา: 200 แต้มระยะทาง]
[มีดพับอเนกประสงค์: 150 แต้มระยะทาง]
......
หลินเยว่กวาดตาครั้งหนึ่ง แล้วมองข้ามทันที
ของพวกนี้ตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับเขา
แบบแปลนอัปเกรดยานพาหนะเลเวล 2 ก็ดีอยู่ แต่ตอนนี้ยังไม่จำเป็น
พวกปืนอะไรนั่น เส้นทางมือใหม่ไม่ได้ใช้ ช่วงต้นของด่านแรกก็ไม่ได้ใช้
เขาเลื่อนหน้าร้าน ตรงไปที่ตัวเลือกเชื้อเพลิง
[เชื้อเพลิง: 1 แต้มระยะทาง/ลิตร]
แลก 10000 ลิตร
ราคา: 10000 แต้มระยะทาง
ยืนยัน
[แลกเปลี่ยนเชื้อเพลิง 10000 หน่วยสำเร็จ ถึงขีดจำกัดการแลกของสถานีนี้แล้ว]
มองเผิน ๆ ราคานี้ถูกมาก
1 แต้มระยะทางแลกเชื้อเพลิงได้ 1 ลิตร เชื้อเพลิง 1 ลิตรวิ่งได้หลายกิโลเมตร
อัตราสิ้นเปลืองของโคนิกเซ็ก JA อยู่ที่ 0.3 ลิตร/กิโลเมตร น้ำมัน 1 ลิตรวิ่งได้เกิน 3 กิโลเมตร
เชื้อเพลิง 10000 ลิตร เพียงพอให้เขาวิ่งได้กว่า 30000 กิโลเมตร
ฟังดูแล้วราวกับมากมาย
แต่นั่นสำหรับพาหนะปกติน่ะ
สำหรับรถบรรทุกหนักและรถถังติดเกราะอะไรพวกนั้น น้ำมัน 1 ลิตรอาจวิ่งไม่ได้ถึง 1 กิโลเมตร
ในชาติก่อนรถถังของหลินเยว่ก็เคยเจอสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้
สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงเฉลี่ย 3 ถึง 4 ลิตรต่อกิโลเมตร
คราวก่อนถ้าไม่ใช่เพราะโชคดี เปิดกล่องสมบัติได้น้ำมันมาไม่น้อย เกรงว่าคงแม้แต่เส้นทางมือใหม่ก็วิ่งไม่จบ