หลินหรานลุกพรวดขึ้นจากที่นั่ง
บนโลกนี้ยังมีของล้ำค่าเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ
เธอนึกถึงป้าหลานและท่านเซี่ยผู้เฒ่าที่ยังปลุกพลังพิเศษไม่สำเร็จขึ้นมาทันที
ถ้าประมูลมันมาได้...
ในนิยายต้นฉบับ หลังจากเธอจากไปอย่างไม่คาดคิด ป้าหลานก็จมอยู่กับความรู้สึกผิดอย่างหนัก และตรอมใจตายไปภายในเวลาไม่ถึงปี
ท่านเซี่ยผู้เฒ่าก็แก่ชราลงมากเพราะความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกสาว สภาพจิตใจก็ย่ำแย่ลงกว่าเดิมมาก
ใช่ว่าเธอไม่เคยคิดจะใช้น้ำพุวิญญาณในมิติส่วนตัว แต่ตัวน้ำพุมีกลิ่นหอมหวานเป็นเอกลักษณ์ แค่สังเกตสักหน่อยก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ถ้าเจือจางด้วยน้ำอีกที ก็กลัวว่าจะไม่ได้ผลอย่างที่หวัง
ที่สำคัญกว่านั้น ท่านเซี่ยผู้เฒ่าช่างสังเกตอย่างน่าทึ่ง เธอจึงไม่กล้าลองทำอะไรโดยพลการมาตลอด เพราะกลัวจะเผยพิรุธ
แต่โสมกลายพันธุ์ตรงหน้านี้กลับเป็นโอกาสอันสมบูรณ์แบบ
ที่มาของมันชัดเจน สรรพคุณก็ผ่านการรับรองจากผู้เชี่ยวชาญ จึงไม่มีทางทำให้ใครเกิดความสงสัยขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล
เธอเม้มริมฝีปากเบา ๆ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบแกนคริสตัลที่เปล่งประกายออกมาจากมิติส่วนตัวในที่สุด
“ลุงเล็ก” เธอเอ่ยเสียงเบา พลางวางแกนคริสตัลไว้บนฝ่ามือ “หนูขอใช้แกนคริสตัลสายจิตระดับสามชิ้นนี้แลกแต้มกับคุณได้ไหมคะ”
แววตาของเซี่ยเผยจิ้นหม่นลงเล็กน้อย “คุณอยากได้โสมกลายพันธุ์ต้นนั้นหรือ”
หลินหรานพยักหน้าอย่างว่าง่าย ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
“พลังพิเศษของคุณไม่พอใช้แล้วหรือ ถึงต้องอาศัยของภายนอกมากระตุ้น”
“เรื่องนี้คุณอย่าถามเลยค่ะ” หลินหรานเม้มปากโดยไม่รู้ตัว “แค่ตอบมาว่าได้หรือไม่ได้ก็พอค่ะ”
คิ้วของเซี่ยเผยจิ้นขยับเล็กน้อย
สัตว์เลี้ยงตัวน้อยนี่รู้จักทำงอนด้วยแฮะ... ทำให้เขารู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อย