เมื่อเห็นว่าหลี่ชุ่ยฮวาเหมือนจะใจคล้อยตาม ฉินเจ้าตี้ก็รีบร้อนก้าวออกมา "ไม่ งานวิวาห์นี้ไม่ดีเจ้าค่ะ!"
"ท่านแม่ ถึงแม้พรานป่าจะมีฝีมือ หาเงินได้มาก แต่อันตรายก็มากตามไปด้วย
แม้แต่เฉียนแม่สื่อเองก็ว่า คนผู้นั้นบาดเจ็บจากการล่าสัตว์เป็นเรื่องปกติ
เอ่ยวาจาไม่เป็นมงคลหน่อย หากสักวันเขาโชคร้าย เกิดเป็นอันเป็นไป เป่าเอ๋อร์ก็จะต้องเป็นม่ายตั้งแต่ยังสาวมิใช่หรือ?"
นับว่ายังดีหากเพียงแต่เป็นม่าย
เกรงว่าเขาจะป่วยเจียนตาย เช่นนั้นก็จะให้เป่าเอ๋อร์ปรนนิบัติเขาไปชั่วชีวิตหรือ?
น้องเล็กของนางไม่เคยทำงานหนักเลยตั้งแต่เด็ก ฉินเจ้าตี้แทบจะนึกภาพไม่ออก
นางไม่ยินดีเห็นเป่าเอ๋อร์ต้องลำบาก
"อีกประการหนึ่งท่านแม่ หากเป่าเอ๋อร์ไร้บุตรในภายภาคหน้า ก็ไม่รู้ว่าจะถูกนินทาลับหลังเช่นไร
แต่หากเป่าเอ๋อร์ให้กำเนิดบุตรในภายหน้า ในเรือนก็ไร้แม่สามีช่วยเหลือ นางเพียงลำพังจะเลี้ยงดูบุตรได้อย่างไร?"
ไม่ว่าฉินเจ้าตี้จะคิดเช่นไร ก็มิเห็นว่านี่เป็นงานวิวาห์ที่ดี
หลี่ชุ่ยฮวาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ถูกต้อง หากคนผู้นั้นบาดเจ็บพิการจากการล่าสัตว์ ต่อให้มีเงิน ก็คงต้องนำมารักษาตัวหมด
ถึงเวลานั้นพวกนางก็จะไม่ได้รับประโยชน์อันใด
เห็นว่าหลี่ชุ่ยฮวาลังเล ฉินพันตี้ก็พลันก้าวออกมาทันที