ฉินเป่าเอ๋อร์ซื้อของมากมายไปเยี่ยมฉินเจ้าตี้
คนตระกูลจางต้อนรับนางอย่างอบอุ่น
ฉินเจ้าตี้มีสีหน้าอิ่มเอิบ ผิวพรรณเปล่งปลั่ง หน้าท้องนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อได้เห็นกับตาว่า คนตระกูลจางดูแลนางอย่างเอาใจใส่และใกล้ชิดเพียงใด ฉินเป่าเอ๋อร์ก็วางใจได้อย่างสนิท
นางยินดีกับฉินเจ้าตี้จากใจจริง
ครานี้ พี่ใหญ่ของนางได้แต่งกับคนที่เหมาะสมแล้ว
คณะของฉินเป่าเอ๋อร์เดินทางกลับมาถึงในช่วงสิ้นปีพอดี
ผ่านไปไม่ถึงสองวัน ที่ว่าการเมืองก็หยุดงานเช่นกัน
เว้นแต่ฟางอี้เซวียน ในฐานะนายเมือง มีกิจธุระมากมายที่ต้องสรุปและจัดการ โดยปกติแล้วเขามักจะหยุดพักได้อย่างเต็มที่ในช่วงสองวันสุดท้ายก่อนปีใหม่ จึงจะกลับบ้านฉลองปีใหม่ได้
ส่วนฟางเฉี่ยวเฉี่ยวนั้น นางกลับบ้านตั้งแต่เนิ่น ๆ อยู่แล้ว
เพียงแต่ครั้งนี้ นางไม่กล้าวิ่งไปหาฉินเป่าเอ๋อร์ถึงบ้านจริง ๆ
จนปัญญา จึงได้แต่ให้ฉินเป่าเอ๋อร์วิ่งมาหาถึงจวนสกุลฟาง
โชคดีที่ในเรือนมีเถาจือและพวกนาง อีกทั้งครอบครัวเสินฝูคอยช่วยเหลือ การเตรียมของปีใหม่เรื่องพวกนี้ไม่จำเป็นต้องให้ฉินเป่าเอ๋อร์ลงมือเลย
อยู่บ้านเฉย ๆ สู้ไปหาเรื่องเล่นกับฟางเฉี่ยวเฉี่ยวไม่ได้
ผู้เดียวที่คัดค้านเรื่องนี้ มีเพียงเซียวเหิง
น่าเสียดาย ข้อคัดค้านของเขาถูกฉินเป่าเอ๋อร์คว่ำไปด้วยมติหนึ่งเสียง
เซียวเหิงที่ตามฮูหยินของตนไปไหนไม่ได้ จึงได้แต่ต้อง 'จนใจ' อยู่บ้านเฝ้าบุตร
ชีวิตของฉินเป่าเอ๋อร์ดูเหมือนจะไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมมากนัก
หากจะว่ามีจุดที่ต่างออกไปเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือบัดนี้ ทุกครั้งที่นางกลับมาหมู่บ้านพัวซี ทุกคนต่างกระตือรือร้นต่อนางเป็นพิเศษ
ผู้ที่แต่ก่อนไม่เคยพูดกันสักกี่ประโยค ตอนนี้ก็ยังเข้าหานางเพื่อทักทาย