จากนั้น ในวันเวลาที่ผ่านไป การฝึกส่วนใหญ่ของออสก็เน้นไปที่การเสริมสร้างร่างกายมากขึ้น
แม้จะเทียบกับอัจฉริยะที่ทุ่มเทความพยายามมากกว่าคนอื่นถึง 200 เท่าบางคนไม่ได้
แต่ไม่ว่าจะเป็นทักษะการซุ่มยิง วิชากระบี่ หรือการต่อสู้ระยะประชิด เขาก็เรียนรู้ได้ด้วยประสิทธิภาพเป็นสองเท่าของอัจฉริยะระดับแชงคูส นับว่าเป็นสัตว์ประหลาดในหมู่มนุษย์แล้ว
เพราะงั้น รีบพัฒนาความแข็งแกร่งของร่างกายกับฮาคิให้ได้ย่อมดีกว่าอะไรทั้งนั้น
กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
นับจากวันที่ออกจากบ้านเกิด ก็ผ่านมาสองเดือนแล้ว ชีวิตของออสเต็มอิ่มแต่ก็เรียบง่าย
ฟ้ายังเพิ่งสางได้ไม่นาน ออสก็ถูกบากี้กับแชงคูสลากขึ้นมาทำความสะอาด เมื่อคืนเพราะค่าหัวของกัปตันโรเจอร์เพิ่มขึ้นอีกนิด บนเรือจึงจัดงานเลี้ยงกันอีกแล้ว
ทุกคนดื่มกันอย่างสนุกสนาน ยกเว้นสามเกลอสุดซวยแห่งราชัน
บ้าเอ๊ย!
ใครมันจะมีแรงจัดงานเลี้ยงทุกวันไหวกันล่ะโว้ย!
ออสเองก็จนปัญญากับพวกบ้าพลังเลือดร้อนกลุ่มนี้ รวมถึงโรเจอร์ที่นิสัยคล้ายลูฟี่อยู่บ้าง
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากร่วมวงด้วยหรอก แค่เหล้ารัมอะไรนั่นรสชาติแย่เกินไป ออสที่ไม่ได้ติดเหล้าจึงไม่เห็นว่ามันน่าดื่มตรงไหน
การเดินทางของราชาโจรสลัดสุดเร้าใจอย่างที่ออสจินตนาการไว้กลับไม่เหมือนกันเลย นอกจากพายุฝนฟ้าคะนอง ฟ้าผ่า ลูกเห็บ และพายุหมุนที่นาน ๆ จะเจอสักครั้งแล้ว ก็ไม่มีฉากผจญภัยเร้าใจอะไรอย่างที่คิด
ดูท่าแล้ว การเดินทางอันยิ่งใหญ่ของราชาโจรสลัดที่ว่า ที่จริงก็แค่กลุ่มผู้ชายแกร่งระดับท็อปมานั่งดื่มกันสินะ
พวกเขาเก็บกวาดกันจนเกือบถึงมื้อกลางวัน ในที่สุดออสกับคนอื่น ๆ ก็จัดการเก็บขวดเหล้าและเศษซากจนหมด
เขากำลังจะไปหาอะไรกินสักหน่อย แล้วค่อยไปฝึก
แต่จู่ ๆ ออสก็เหมือนสัมผัสได้ถึงบางอย่าง จึงชะงักแล้วหันไปมองท้องฟ้าไกล ๆ
มีอะไรบางอย่างกำลังพุ่งมา!
ออสสัมผัสถึงเสียงได้ก่อน
บากี้วิ่งไปที่กราบเรือ พอเพ่งดูใกล้ ๆ ถึงได้เห็นว่านั่นดูเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่!
เชี่ยเอ๊ย!
พอหันไปมองไกล ๆ ทันที ก็เห็นใบเรือสีขาวผืนหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตา
ใครมันขว้างลูกกระสุนปืนใหญ่ได้ไกลขนาดนั้น?
มิสไซล์หรือไง?
ออสพอจะเดาได้แล้วว่าเป็นใคร
เขาไม่มีเวลาตะโกนเตือนภัย รีบชักปืนยาวที่สะพายอยู่บนหลังออกมาเล็งจุดดำบนฟ้า ท่ามกลางสายตาตื่นตระหนกของแชงคูสกับบากี้
ในเวลาเดียวกัน กัปตันโรเจอร์ก็มาอยู่ที่หัวเรือตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ เขามองออสที่ยกปืนเล็งอยู่
“ไอ้หนู ลูกกระสุนของหมอนั่นเร็วมากนะ แกยิงโดนหรือเปล่า?”
โรเจอร์ฉีกยิ้มกว้าง มองออสที่ยังเล็งหาจังหวะอยู่
ดูถูกใครกันเนี่ย?
ฉันสู้เจ้าตัวไม่ได้ก็จริง แต่ยิงลูกกระสุนปืนใหญ่สักลูกยังทำไม่ได้หรือไง?
ออสเบ้ปาก เล็งศูนย์ปืนไปที่จุดดำ แล้วใช้ฮาคิสังเกตช่วยเสริม
“โดนแล้ว!”
ในสัมผัสของฮาคิสังเกต กระสุนปืนถูกกระสุนปืนของเขายิงโดนตั้งแต่ตอนที่อยู่ห่างจากเรือหลายสิบเมตร กระสุนพุ่งเข้ากลางลูกทรงกลมอย่างจัง
แต่ว่า...
ยิงโดนก็จริง แต่ก็ไม่เชิงว่าโดนเต็ม ๆ
ภายใต้สีหน้าเหมือนเห็นผีของออส ลูกกระสุนปืนใหญ่ไม่ได้ระเบิดกลางอากาศอย่างที่คิดไว้ กลับเด้งกระสุนของเขากระเด็นออกไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วร่วงลงมาตามวิถีเดิม
666 นี่มันลูกกระสุนปืนใหญ่บ้าอะไรกัน!
ไม่สิ นี่มันลูกกระสุนปืนใหญ่ที่เคลือบฮาคิไว้ชัด ๆ!
เห็นว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้ ออสก็รีบลดปืนแล้วถอยไปหลบหลังบากี้กับแชงคูส
เขาไม่ตื่นตระหนกหรอก เพราะถ้าฟ้าถล่มลงมาก็ยังมีคนตัวสูงคอยรับอยู่ดี ไม่ถึงตาพวกตัวจ้อยสามคนหรอก
แล้วก็เป็นอย่างที่คิด
“คามุซาริ!!!”
กัปตันโรเจอร์ตะโกนลั่น ฟาดฟันดาบที่มีสายฟ้าสีดำแดงพันอยู่ ใบดาบกรีดผ่านท้องฟ้า
ราวกับท้องฟ้าจะถูกฟันแยกออกจากกัน!
นอกจากลูกที่ออสเล็งไว้แล้ว ลูกกระสุนปืนใหญ่อีกหลายลูกที่ตามมาติด ๆ กันก็ยังไม่ทันตกถึงพื้น ก่อนจะระเบิดอย่างรุนแรงกลางอากาศ
ออสตาพร่าไปกับดาบอันแข็งแกร่งจนเกินบรรยายเล่มนั้น
ถึงในอนิเมะจะรู้ว่าท่านี้เว่อร์มาก แต่ได้เห็นกับตาตัวเองตรงหน้านี่มันคนละอารมณ์กันเลย
ฟันทีเดียวผ่าท้องฟ้าได้เลยเหรอ?
คามุซารินี่ดีจริง ต้องเรียนให้ได้!
ออสขนลุกซู่ น้ำลายแทบไหล เขาใช้ฮาคิสังเกตสัมผัสทุกการเคลื่อนไหวของกัปตันโรเจอร์อย่างละเอียดตอนปล่อยท่านั้น
แต่บางทีอาจเป็นเพราะตอนนี้เขายังอ่อนหัดเกินไป จึงสัมผัสได้แค่พลังมหาศาลที่หมุนเวียนอยู่ในร่าง ส่วนรายละเอียดที่ชัดเจนกว่านั้นเขามองไม่ออก
ออสรู้สึกเสียดาย
บางทีคงเหมือนเนตรวงแหวนที่ลอกวิชาต้องห้ามไม่ได้ ระดับยังต่ำเกินไป เลยก๊อบปี้มาใช้ไม่ได้สินะ
แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร แชงคูสกับบากี้ก็ลากเขาถอยไปอยู่หลังเหล่าลูกเรือที่กรูกันเข้ามา
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ! พวกเรา ได้เวลาปะทะกับกองทัพเรือแล้ว!” โรเจอร์ชักดาบพลางหัวเราะเสียงดัง
“ไอ้หมาบ้านั่น กว่าจะสลัดมันหลุดได้แท้ ๆ ทำไมแค่สองเดือนก็ไล่ตามมาอีกแล้ว?” จาบาที่สวมเสื้อกล้ามถือขวานคู่พูดอย่างหงุดหงิด
“งั้นเราก็มอบของต้อนรับสักหน่อยแล้วกัน” เรย์ลีลงมือทันที ฟันคลื่นดาบขนาดมหึมาผ่าผิวน้ำ
แน่นอนว่าเป็นไปตามที่ออสคาด คลื่นดาบไม่ได้ผลอะไร ถูกหมัดสีดำจากเรือรบซัดสลายไปอย่างจัง!
ออสไวมือไวเท้า ปีนขึ้นหอสังเกตการณ์ไปสองสามที แล้วทักทายบีทัม อาจารย์สอนซุ่มยิงของตัวเอง “ไงครับ ลุงบีทัม!”
บีทัมตัวอ้วน แต่ปฏิกิริยาและการเคลื่อนไหวกลับไม่ช้า มองออสที่ปีนขึ้นมาบนหอสังเกตการณ์เหมือนกันแล้วก็ยิ้ม “อ้าว ออสเองเหรอ ระวังตัวหน่อยนะ คราวนี้ไม่ใช่พวกปลายแถวแล้ว”
“ผมดูแลตัวเองได้ครับ” ออสยิ้ม แล้วมองร่างบนเรือรบที่อยู่ไกลออกไปผ่านกล้องเล็งบนปืน
ชายร่างกำยำผมสั้นมีเคราครึ้ม สวมเสื้อสูทสีดำกับเสื้อคลุมพลเรือโทอยู่ เขายังโยนลูกกระสุนปืนใหญ่หลายลูกเล่นอยู่ในมือ
ลูกกระสุนปืนใหญ่ที่ทำให้ออสจนปัญญาก่อนหน้านี้ ก็คือหมอนี่ใช้มือขว้างออกมา
ถ้าถามออส ปืนใหญ่สมัยนี้มันห่วยเกินไปจริง ๆ โหมดอัตโนมัติยังสู้โหมดควบคุมด้วยมือไม่ได้เลย
“สมกับเป็นไก่ของราชันจริง ๆ แฮะ...”
“เฮ้ ๆ ได้ยินไหม โรเจอร์ ยอมแพ้แล้วมอบตัวซะ!”
แม้อยู่ไกลลิบก็ยังมองเห็นการ์ปถือโทรโข่งอันใหญ่ ตะโกนเรียกอยู่
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ แบบนั้นไม่ได้หรอก การ์ป!”
โรเจอร์ยิ้มตอบกลับไป แม้อยู่ไกลกัน คู่ปรับเก่าทั้งสองก็เริ่มตะโกนโต้ตอบกันข้ามทะเล
ทั้งคู่ประชันกันด้วยคำทักทายเปิดฉากอันคุ้นเคยที่เต็มไปด้วยความสนิทสนมแบบลูกผู้ชาย
จากนั้นก็เป็นการไล่ล่ากันตามธรรมเนียม กับการซัดฮาคิเคลือบราชันใส่กัน
เพราะกลุ่มโรเจอร์มีฝีมือระดับสูงอยู่มาก แถมยังคล่องตัว ต่อให้การ์ปคนเดียวอยากจับพวกเขาให้หมดก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
ส่วนโรเจอร์กับพวกก็ไม่อยากปะทะกับการ์ป กระดูกแข็งชิ้นนี้กลางทะเลจนถึงที่สุด
ถึงอย่างไร ถ้าฮาคิเคลือบราชันของทั้งสองฝ่ายรั่วไหลออกมาแค่เล็กน้อย ผลก็คือเรือพังแต่คนไม่ตาย ต้องว่ายน้ำไปเกาะถัดไปกันทั้งกลุ่ม
บางครั้งก็มีทหารเรือที่ประเมินตัวเองสูงเกินไป ใช้สกายวอล์กเข้ามาใกล้เรือโอโร แจ็กสัน แต่ไม่ถูกเรย์ลีกับคนอื่นซัดตกทะเล ก็ถูกออสซุ่มยิงเข้าให้
ท่ามกลางทหารเรือหัวรั้นกลุ่มนี้ ออสมองผ่านกล้องเล็งแล้วพบเงาร่างที่ไม่ธรรมดาอยู่คนหนึ่ง
ชายตัวสูงผอมผมหยิก
“เฮ้ ๆ หมอนี่ปลอมตัวปะปนมากับทหารเรือธรรมดา ต้องคิดทำอะไรไม่ดีอยู่แน่!”
ถ้าออสไม่รู้จักเขา ชายหนุ่มคนนี้คงปะปนเข้ามาได้จริง ๆ
ผู้ใช้ผลปีศาจน้ำแข็งของอีกฝ่ายคิดจะเข้ามาใกล้เรือของเรา จะคิดยังไงก็ดูท่าจะไม่ดีแน่
ออสล้วงกระสุนที่ทำจากหินไคโรออกมาอย่างเงียบ ๆ นี่เป็นกระสุนนัดเดียวที่เขาอุตส่าห์กล่อมขอมาจากบีทัมได้ จากนั้นก็เริ่มเล็ง พร้อมยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ถือซะว่านี่เป็นของต้อนรับแล้วกัน
เจ้าหนุ่มน้ำแข็งแห่งท้องทะเล—คุซัน