เพลิงเทพฟีนิกซ์ ในขั้นที่เท่าเทียมกัน มีพลังทำลายล้างมหาศาล เรียกได้ว่าเป็นผู้อยู่เหนือใครไร้เทียมทาน
ซุนฉางชิงมีวิชาขั้นอู่หวัง ขึ้นชื่อว่ายากจะต้านทานเพียงลำพังอยู่แล้ว
ตอนนี้ ซูเหอก็ยังมีผู้ช่วยที่แข็งแกร่งอีกคน ผู้ซึ่งอยู่ขั้นอู่หวังเช่นกัน
อีกทั้ง ซูเหอยังมีวิชาสูงกว่าเขาอีก
เขากังวลว่า หลังจากซูเหอเข้าไปแล้ว จะแย่งโอกาสทั้งหมดของเขาไป
ซูเหอเหลือบมองเขาแล้วพูดเสียงเรียบ: "อย่างไรเล่า หวาดกลัวว่าข้าจะเข้าไปแล้วสังหารเจ้าหรือ?"
ซุนฉางชิงเชิดหน้าขึ้นแล้วส่งเสียงหึ แต่ไม่พูดอะไร
แต่ ใจของเขาก็คิดเช่นนั้นจริง ๆ
"ซูเหอ ข้าจำได้ว่า ครั้งนี้เจ้ามีสิทธิ์เพียงสองที่เท่านั้นกระมัง?"
"เจ้ากล่าวถูกแล้ว"
"อย่างไร? เกรงกลัวข้า ถึงไม่กล้ามาหรือ?" ซูเหอพยักหน้าเรียบ ๆ
ซุนฉางชิงส่งเสียงหึ แล้วเอ่ยปากว่า: "สำนักเสวียนไท่ของพวกเจ้ายิ่งใหญ่เพียงใด เพิ่งจะเก็บหมกนกฟีนิกซ์เก้ารอบได้ ตอนนี้เด่นดังถึงขีดสุด อย่างไรจะไม่กล้ามาเล่า?"
"เพียงแต่ เมื่อเข้าไปแล้ว ต้องระวังตัวมากขึ้นอีกหน่อย! ได้สมบัติวิเศษมา ย่อมมีคนโลภสิ่งของของเจ้าเป็นแน่"
"หากตายอยู่ภายใน เกรงว่าสำนักเสวียนไท่ของพวกเจ้า คงต้องตกไปเป็นสำนักชั้นสองกระมัง!"
"เรื่องนี้ไม่ต้องให้เจ้าวิตก แต่ว่าทางฝ่ายพวกเจ้า ระดมศิษย์มากมายขนาดนี้เข้าไป อย่าให้เกิดความผิดพลาด เก็บอะไรไม่ได้สักอย่าง แล้วจะขายหน้ายิ่งนัก" ซูเหอโต้กลับ