ทุกคนในที่นี้ ล้วนถูกจำกัดพลังไว้ต่ำกว่าขั้นสูงสุดของนักรบ มากที่สุดก็เพียงขั้นเก้าของนักรบเท่านั้น
ซุนฉางชิงเห็นเหล่าศิษย์แตกตื่น จึงรีบเอ่ยปากขึ้น:
“นี่อาจเป็นข้อจำกัดที่ถูกตั้งขึ้นเป็นพิเศษภายในแดนโบราณ”
“เพื่อให้พวกเราได้แข่งขันกันอย่างยุติธรรม”
“ทุกคนอย่าได้ตื่นตระหนก จงเริ่มสำรวจได้เลย”
ได้ยินดังนั้น เหล่าสำนักใหญ่ทั้งหลายต่างก็สุขบ้าง เศร้าบ้าง
ต้องรู้ว่า ในขั้นพลังที่เท่าเทียมกัน ผู้แข็งแกร่งอย่างพวกเขาที่มาถึงที่นี่ ย่อมมีพลังที่ถูกลดทอนลงอย่างมาก
หากต้องไปวิวาทกับผู้อื่น ก็ยังมีความเสี่ยงถึงชีวิต
เช่นนี้แล้ว ความคุ้มค่าในการลงมือก็ไม่สูงนัก
สู้จัดให้ศิษย์คนอื่นๆ ในสำนักเดินทางมาแทนจะดีเสียกว่า
ด้วยวิธีนี้ อย่างน้อยก็จะไม่สูญเสียกำลังรบระดับสูงของตน
ในหมู่คนเหล่านี้ ผู้ที่ได้เปรียบที่สุด ต้องยกให้สำนักชางหยุน
ซุนฉางชิงเริ่มยินดีอยู่เงียบๆ ในใจ
ผู้คนของเขามากมายขนาดนี้ ต่อให้ต้องแย่งชิงสมบัติ ก็ต้องทำได้อย่างมีประสิทธิภาพแน่นอน
เวลานี้ หลินเฟิงเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมา
คนที่พวกเขาพามาก็ไม่น้อยเช่นกัน
ถึงขนาดมีซุนฉางชิงซึ่งมีเรื่องบาดหมางกับซูเหอ คอยช่วยสนับสนุนอยู่ข้างๆ
ครั้งนี้เขามีความมั่นใจจะรับมือซูเหอได้แล้ว
หลินเฟิงไม่เพียงแต่คลอเคลียอยู่กับเสี่ยวเมิ่งนานเกือบเดือน ยังได้ใช้ทรัพยากรจำนวนไม่น้อยที่เป็นของเสี่ยวเมิ่งอีกด้วย
เขาทะลวงขึ้นสู่ขั้นนักรบได้แล้ว