เรื่องการย้ายทะเบียนบ้านนั้นยุ่งยากและซับซ้อน
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ ดูเวลา ก็บ่ายสองกว่าแล้ว
ไม่ได้รีบไปดูบ้านใหม่ สวี่ผิงอันตั้งใจจะไปที่โรงงานเหล็กก่อน
หลังจากสมัครงานแล้วไม่ไปสองวัน จะว่ายังไงดี ถ้าเจ้าของโรงงานหลัวโกรธขึ้นมาล่ะ?
กินข้าวเขาต้องฟังเขา!
สวี่ผิงอันมีความรับผิดชอบต่ออาชีพตรงนี้อยู่!
พอถึงโรงงานเหล็ก สวี่ผิงอันพบว่าตัวเองคิดมากเกินไป
เหลาบั่นเฉิงช่วงนี้ยุ่งจริง ๆ ยุ่งจนหัวหมุน ยุ่งจนไม่เห็นเงา
เดาว่าถ้าถามตอนนี้ เขาอาจจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเมื่อสองวันก่อนตัวเองรับพ่อครัวมาคนหนึ่งที่หน้าโรงงาน
โชคดีที่อ้วนหวังจำเขาได้ และหัวหน้าเฉินก็จำเขาได้
แบบนี้ก็ง่ายแล้ว!
ในห้องครัวเล็ก ยัดบุหรี่ให้อ้วนหวังหนึ่งซอง ถือเป็นของกำนัลวันเข้าทำงานอย่างเป็นทางการ
ของพวกนี้อ้วนหวังรับไว้ก็ไม่รู้สึกเกรงใจ
ขอแค่ตาเขา"เขียว"หน่อย สวี่ผิงอันก็จะได้ของจากครัวกลับบ้านเป็นเท่าตัว
เสียดายที่เขาไม่รู้ คนตรงหน้าเขาเป็นผู้ชายที่เปิดหน้าม่านไว้แล้ว
ไม่ต้องให้อ้วนหวังตาเขียว เขาก็เอาของกลับบ้านเป็นเท่าตัวได้เหมือนกัน
แต่สวี่ผิงอันไม่ได้ขาดแคลนข้าวของอะไรนัก เขาไม่อยากเป็นเหมือนเจ้าซื่อ ที่อายุยังน้อยแต่ชื่อเสียงเสีย
ถึงจะเอาของ ก็ต้องเอาภายในส่วนที่กำหนด...
ถ้าเห็นของดีนอกส่วนที่กำหนด เขาก็ใช้มิติแอบเอาไปได้นี่นา!
ที่อ้วนหวังเดินเล่นเสร็จ ก็ไปที่ห้องทำงานเดินเล่นหนึ่งรอบใหญ่
สร้างความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับรองหัวหน้าเฉิน
เพราะสวี่ผิงอันไม่รู้ว่าเจ้านี่จะไปเมื่อไหร่ และคนในห้องทำงานสามัคคีกัน ถ้าความสัมพันธ์ไม่ดี เผื่อเขาจะหักสวัสดิการเราก็แย่