"แบบนี้ดีกว่า ให้พวกเธอเอาปลาสี่ตัวไป ไปแลกทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นไก่ เป็ด ห่าน ถ้ามีก็เอามาหมด!"
สวี่ฟางอึ้งไป แล้วเราจะเลี้ยงไหวเหรอ?
"พี่ชาย พี่เอามาจำนวนนั้นทำไม?"
"เรื่องนี้อย่าถามเลย ที่บ้านเลี้ยงไว้ส่วนน้อย ที่เหลือฉันจะเอาไปเอง!"
ได้ยินสวี่ผิงอันพูดแบบนั้น สวี่ฟางก็เงียบไปทันที ยกปลาสี่ตัวที่สวี่ผิงยื่นให้ขึ้นมา
สวี่เหลียนไม่ต้องให้สั่ง รีบเข้าไปในบ้านหยิบกระบุงมา ปูฟางแห้งๆ ไว้ข้างใน...
เธอสะพายกระบุงนั้น เดินตามสวี่ฟางไปติดๆ เหมือนลูกติดตามแม่
พี่น้องสองคนถือปลาสี่ตัว ออกไปนอกบ้านอย่างมีความสุข
สวี่ผิงอันมองปลาสองตัวสุดท้ายที่เหลืออยู่ในมือ คิดว่าปลาพวกนี้ควรทำเมนูอะไรดี
ปลาย่างไม่ไหวแน่นอน เครื่องปรุงสำหรับย่างต่างๆ ไม่มีเลย ถ้าอยากย่างคงจะแย่จนแทบอ้วก
มองดูเครื่องปรุงในบ้าน แล้วคิดถึงฝีมืออาหารเสฉวนระดับต้นที่ระบบให้มา สิ่งเดียวที่ทำได้คือปลาหม้อแตก
ถ้าพูดกันตามจริง ตอนนี้ในตลาดยังไม่มีเมนูปลาหม้อแตก
แต่สวี่ผิงอันเป็นคนข้ามเวลามา
ชาติก่อนในวันที่เขาอยู่คนเดียว เขามักจะทำปลาหม้อแตกกินเล่นๆ เสมอ
การทำปลาหม้อแตกในภาคใต้จริงๆ แล้วง่ายมาก ไปที่ตลาดปลา ปลาเขาหั่นเป็นชิ้นๆ ไว้แล้ว กะหล่ำปลีดองก็เตรียมไว้ให้เรียบร้อย...
ร้านที่สวี่ผิงอันซื้อปลาประจำ แม้แต่ซองเครื่องปรุงก็เตรียมให้ครบ
กลับบ้าน เอาลงหม้อต้มรวมกัน ก็ได้ปลาหม้อแตกที่หอมหวานอร่อยทันที
เฮ้อ แค่นี้ก็ไม่ใช่อาหารสำเร็จรูปแล้ว ปลาเป็นตัวสดๆ แล่ให้หน้าร้าน
เครื่องปรุงก็เป็นเจ้าของร้านปรุงสดๆ ให้หน้าร้าน...